Ο κατά κόσμον Ανάργυρος Καραμπουρνιώτης έγραψε ιστορία στον κόσμο των καζίνο και του τζόγου την δεκαετία του ‘90, όταν ξεκίνησε να παίζει με πενήντα δολάρια και κατέληξε με κέρδη 40.000.000 δολάρια. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έμενε σε σε μια γειτονιά του Λας Βέγκας, σε ένα τυπικό σπίτι ζώντας αξιοπρεπώς, αλλά με μια θλίψη που ίσως να μην ξεπέρασε ποτέ.

Ο Καράς γνώριζε ότι δεν μπορούσε πλέον να ασχολείται με αυτό που έχτισε τον μύθο του ως κορυφαίου παίχτη στην πόλη του τζόγου να παίξει δηλαδή πόκερ, ζάρια ή Μπλακ Τζακ σε ένα από τα καζίνο της. Εκεί όπου συνταξιούχοι εξαφανίζουν σε μια νύχτα το επίδομα της σύνταξης τους, εκεί όπου μικρομεσαίοι υπάλληλοι, ανώτερα στελέχη επιχειρήσεων και εκατομμυριούχοι ποντάρουν ανάλογα με τις δυνατότητές τους ή και όχι.

Ο Έλληνας που τίναξε τη μπάνκα στον αέρα βρισκόταν τα τελευταία εννιά χρόνια στην «μαύρη βίβλο» των καζίνο στη Νεβάδα μετά από μια σειρά παρανομιών και απάτης, τις οποίες ο ίδιος δεν παραδέχτηκε ποτέ. Πίστευε πάντα ότι «του την έστησαν» κανονικά, επειδή «ξεφτίλισε» τα καζίνο και σούπερ παίχτες του αθλήματος ενώ όπως είχε τονίσει ποτέ δεν διανοήθηκε να «κλέψει» σε μια παρτίδα. Όσο και αν φώναξε όμως δεν μπόρεσε ποτέ ξανά να περάσει την είσοδο ενός καζίνο και αυτή η απαγόρευση εισόδου του του στέρησε την δυνατότητα, να «τινάξει» για άλλη μια φορά την μπάνκα ενός καζίνο στον αέρα.

Για όλους όσους ασχολούνται σοβαρά με το πόκερ ο Άρτσι θα είναι πάντα αυτός που ξεκίνησε ένα βράδυ να παίζει με 50 δολάρια στην τσέπη και ένα δάνειο, για να καταλήξει μέσα σε τρία χρόνια με κέρδη 40.000.000 δολάρια!

Ήταν κάτι που δεν είχε ξαναγίνει ποτέ στην ιστορία του τζόγου, από έναν παίχτη, που άφησε μεταξύ πολλών άλλων ταπί και ψύχραιμους, δύο παγκόσμιους πρωταθλητές του πόκερ την ίδια μέρα!

Γι’ αυτό παρά την δια βίου απαγόρευση εισόδου στα καζίνο της πολιτείας της Νεβάδα παρέμεινε πάντα ένας μύθος που μπορεί να έχασε κάτι από την λάμψη του, όπως λένε όμως όλοι όσοι τον γνώρισαν, το πέρασμά του από το Λας Βέγκας δεν θα ξεχαστεί ποτέ.

Ο καυγάς και η φυγή από την Κεφαλονιά

Στην δεκαετία του '50 τα Αντυπάτα της Κεφαλονιάς ήταν ένα μικρό χωριό, όπου η φτώχεια κυριαρχούσε, το ψωμί έβγαινε δύσκολα και σε μια οικογένεια, ακόμη και τα μικρά παιδιά αναγκάζονταν να δουλέψουν.

Ο Ανάργυρος Καραμπουρνιώτης μπήκε από μικρός στα βάσανα, όταν σε ηλικία δώδεκα ετών, ακολουθούσε από το ξημέρωμα τον πατέρα του που ήταν χτίστης στην οικοδομή.

Την μισούσε αυτή την δουλειά ο πιτσιρικάς.

Τα χέρια του είχαν καεί από το τσιμέντο και με αυτά έπαιζε μπίλιες με τους φίλους του για να κερδίσει δυόμιση δραχμές, με τις οποίες μπορούσε να αγοράσει μια φρατζόλα ψωμί.

Τελικά άντεξε το πηλοφόρι και το μυστρί τρία χρόνια, μέχρι την ημέρα που τσακώθηκε άγρια με τον πατέρα του, όταν ο τελευταίος του πέταξε ένα μυστρί που πέρασε ξυστά από το κεφάλι του.

Γύρισε σπίτι, μάζεψε τα ρούχα του και έφυγε αναζητώντας την τύχη του μακριά από την οικογένειά του και την Κεφαλονιά, επιλέγοντας να μπαρκάρει στα καράβια.
Λόγω της ηλικίας του-έφηβος ων-δούλευε ως σερβιτόρος κυρίως, για εξήντα δολάρια το μήνα και περίμενε το καράβι να πιάσει το κατάλληλο για τον ίδιο λιμάνι, ώστε να ξεμπαρκάρει και να ξεκινήσει μια νέα ζωή.

Όταν το 1967 το βαπόρι στο οποίο δούλευε «δένει» στο λιμάνι του Πόρτλαντ ο νεαρός Ανάργυρος κατεβαίνει αναζητώντας δουλειά, περιφερόμενος αρχικά από πόλη σε πόλη, μέχρι να φτάσει στο Λος Άντζελες.

Θα την βρει-και ήταν η τελευταία κανονική-σε ένα εστιατόριο ως σερβιτόρος ενώ τον ελεύθερο χρόνο του, τον σκορπάει σε ένα μαγαζί με μπιλιάρδα και μπόουλινγκ, ακριβώς απέναντι από το μαγαζί όπου τον είχαν προσλάβει.

Έχει τέτοια αντίληψη και ικανότητα που σε λίγους μήνες έχει γίνει εξπέρ στο μπιλιάρδο και τότε αρχίζει να παίζει στοιχήματα, κερδίζοντας σχεδόν αμέσως. Ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου που δούλευε λάτρευε το συγκεκριμένο παιχνίδι και δεν είχε πρόβλημα να ποντάρει μεγάλα ποσά, αφού ήταν πλούσιος. Έτσι, ο Ανάργυρος που στο μεταξύ είχε γίνει Άρτσι, δεν είχε κανένα πρόβλημα να τον νικά συνέχεια, αποκομίζοντας σταδιακά μεγάλα χρηματικά ποσά.

Μόνο που πολύ σύντομα έγινε γνωστός με αποτέλεσμα οι παρτίδες με αντιπάλους να ελαχιστοποιηθούν, αφού κανένας δεν ήθελε να τα βάλει μαζί του. Τότε μπήκε στην ζωή του το πόκερ, που παιζόταν σε ένα δωμάτιο στο πίσω μέρος του μαγαζιού, στο οποίο εισήλθε χωρίς να έχει ιδιαίτερες γνώσεις. Είχε όμως κάτι άλλο, μια τρομερή αίσθηση για το φύλο που του ερχόταν και τόλμη στο να ρισκάρει, ενίοτε χωρίς να υπολογίζει το τίμημα, δύο συστατικά που τα επόμενα χρόνια άρχισαν να χτίζουν το μύθο του.

«Δεν φοβάμαι όταν παίζω»

Το 1970, ο Καράς ήταν μόλις είκοσι χρονών και έπαιρνε μέρος σε παρτίδες που το άνοιγμα ήταν 5.000 δολάρια για κάθε παίχτη, έχοντάς απέναντί του πολύ πιο έμπειρους αντιπάλους.

Μέσα σε μια δεκαετία κέρδισε και έχασε εκατομμύρια δολάρια παίζοντας στην ευρύτερη περιοχή του Λος Άντζελες και όπως έλεγε ένας φίλος του μπορεί να κέρδιζε 1.000.000 δολάρια μια μέρα, το οποίο χανόταν την επόμενη και φτου κι απ' την αρχή.

Το γεγονός ότι δεν φοβόταν να παίζει παρτίδες με τους καλύτερους παίχτες και με όσο πιο υψηλά πονταρίσματα, είχε την εξήγησή του, δια στόματος Άρτσι: «Δεν έδωσα ποτέ ιδιαίτερη σημασία στο χρήμα. Τα πράγματα που θέλω,υγεία, ελευθερία, αγάπη και ευτυχία, το χρήμα δεν μπορεί να τα αγοράσει. Δεν νοιώθω φόβο και παίζω σαν να μην έχω φόβο ότι θα χάσω τα λεφτά που ποντάρω».

Τον Δεκέμβριο του 1992 ο Καράς χάνει 2.000.000 δολάρια σε μια παρτίδα πόκερ υψηλού ρίσκου και μένει κυριολεκτικά με 50 δολάρια στην τσέπη του όταν φτάνει στο Λας Βέγκας, την Μέκκα του τζόγου με το αυτοκίνητό του.

Θα σταματήσει στην είσοδο του καζίνο Binion's Horseshoe στο οποίο ξεκίναγε ένα τουρνουά με μεγάλα παιχνίδια και πλούσια κέρδη, μόνο που υπήρχε ένα πρόβλημα.
Για να πάρει μέρος θα έπρεπε να έχει 10.000 δολάρια, κάτι για το οποίο φρόντισε ένας παίχτης του πόκερ που τον ήξερε καλά από το Λος Άντζελες και τον είδε στο καζίνο, δανείζοντας του το ποσό.

Για τα επόμενα τρία χρόνια ο Archie «The Greek» Karas όπως έγινε γνωστός, σάρωσε τα πάντα στο πέρασμά του από το Λας Βέγκας παίζοντας μπιλιάρδο, ζάρια και φυσικά πόκερ.

Δεν αποκάλυψε ποτέ την ταυτότητα ενός εκατομμυριούχου με τον οποίο έπαιξε για ημέρες μπιλιάρδο με εννιά μπάλες και στοιχήματα που ξεκίνησαν από τις 5.000 δολάρια το παιχνίδι και έφτασαν τις 40.000!

Τα κέρδη του από την αναμέτρηση με τον «Mr. X» όπως τον ονόμασε έφτασαν το 1.200.000 δολάρια ενώ αμέσως μετά συμφώνησαν να παίξουν πόκερ.
Μέσα σε ένα μήνα ο Καράς είχε κερδίσει από τον Mr X 4.000.000 δολάρια, ενώ περιμένοντάς τον δεν άντεχε να μην παίζει καθόλου και έτσι έριχνε τα ζάρια για δυο έως τρεις ώρες κάθε μέρα, κάτι που τον έκανε πλουσιότερο κατά 1.800.000 δολάρια.
Το ποντάρισμα που έμεινε στη ιστορία του τζόγου ως «The Run» μόλις είχε αρχίσει.

Τσακίζοντας τους πρωταθλητές

Πάρα πολλοί φανατικοί του χαρτιού θυμούνται την ημέρα που ο Καράς κάθισε σε ένα τραπέζι του πόκερ με μάρκες αξίας 5.000.000 δολαρίων, περιμένοντας κάποιον αντίπαλο, που δεν άργησε να φανεί.

Ήταν ο Στου Ούνγκαρ, δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής αυτός που κάθισε απέναντι στον έλληνα και όταν σηκώθηκε ήταν φτωχότερος κατά 500.000 δολάρια.
Την επόμενη ημέρα έλαβε χώρα το αδιανόητο.

Αρχικά προστέθηκε στην λίστα του Άρτσι ο κατά πολλούς καλύτερος παίχτης του πόκερ τότε στον κόσμο, ο θρυλικός Τσιπ Ριζ, που μετά από οχτώ ώρες έφυγε έχοντας κάνει κατά 500.000 δολάρια πλουσιότερο τον Ανάργυρο από τα Αντυπάτα της Κεφαλονιάς.

Ο Χάνγκαρ επέστρεψε ξανά, θέλοντας να πάρει τη ρεβάνς και έχασε άλλες 700.000 από τον «δαιμονισμένο» Καρά, ενώ το νέο έκανε τον γύρο του Λας Βέγκας και όχι μόνο, σε λίγες ώρες.

Ήταν η πρώτη φορά που κάποιος κέρδιζε σε μια μέρα δύο παγκόσμιους πρωταθλητές του πόκερ, παίρνοντας τους 1.200.000 δολάρια ενώ λίγους μήνες πριν από τον θάνατό του ο Ριζ είπε σε μια συνέντευξή του: «Τα πιο πολλά χρήματα που έχασα ποτέ ήταν 2.022.000 δολάρια μέσα σε μια νύχτα. Μου τα πήρε ο Άρτσι Καράς».

Δεν ήταν ο μόνος. Πάνω από μια ντουζίνα τρομεροί παίχτες λύγισαν από την ευφυΐα και το κατά πολλούς απίστευτο παίξιμο του Άρτσι, που κατάφερε στο τέλος του «The Run» να έχει συγκεντρώσει κέρδη 40.000.000 δολαρίων μέσα σε τρία χρόνια παίζοντας πόκερ και ζάρια.

Πως τα έχασε; Παίζοντας φυσικά ξανά και ξανά, αφού ποτέ του δεν είδε ένα τέτοιο τεράστιο ποσό, ως μια εξασφάλιση για το μέλλον του. Άλλωστε ποιος νορμάλ άνθρωπος που έχασε 11.000.000 δολάρια στα ζάρια μέσα σε λίγες ώρες, θα έφευγε από το καζίνο σαν μην είχε συμβεί κάτι τρομερό;
Μόνο αυτός ο τρελός Κεφαλλονίτης!

Το γεύμα των 2.500.000 δολαρίων

Ο τζογαδόρος με το φοβερό ένστικτο, που για τους ειδήμονες είναι ο μεγαλύτερος παίχτης heads up poker όλων των εποχών, αυτός που έπαιξε με σαράντα από τους καλύτερους παίχτες και πρωταθλητές κόσμου, κερδίζοντας απίστευτα λεφτά και φήμη, είχε μόνο ένα πρόβλημα

Στα σαράντα του χρόνια, έπρεπε να αποθηκεύσει όλα αυτά τα χρήματα σε θυρίδες τραπεζών ή καζίνο, οι οποίες ήταν περιζήτητες και του στοίχισαν το πιο ακριβό γεύμα της ζωής του.
Έλαβε χώρα μια ημέρα που αποφάσισε να μην παίξει στο καζίνο, αλλά απλά να φάει κινέζικο, όμως το κακό ήταν ότι στις θυρίδες του Binion's Horseshoe είχε φυλαγμένα αρκετά εκατομμύρια δολάρια, οπότε μετά το φαγητό δεν αντιστάθηκε και πήγε να παίξει ζάρια.

«Εκείνο το φαγητό μου κόστισε τελικά 2.500.000 δολάρια. Τόσα έχασα στα ζάρια» είπε γελώντας χρόνια αργότερα σε ένα φίλο του, που τον έπεισε να μιλήσει για τα όσα απίστευτα έζησε.

Ήταν αυτός που παραλίγο να χρεοκοπήσει ένα καζίνο-το αγαπημένο του Binion's Horseshoe-το οποίο του ανέβαζε συνεχώς τα όρια στα ζάρια, κερδίζοντας εκατομμύρια. Τελικά χρεωκόπησε αυτός κάνοντας βασικά λάθη όπως είπε χρόνια μετά την θρυλική τριετία 1992-1995, που ήταν ο αδιαφιλονίκητος βασιλιάς στην Μέκκα του τζόγου.

Το πρώτο ήταν ότι δεν σταμάτησε κάποια στιγμή να παίζει ώστε να ξεκουραστεί και να πάρει τις απαραίτητες ανάσες ενώ το δεύτερο ότι δεν έβαλε ένα ποσό στην άκρη όχι για να το επενδύσει, αλλά για να το χρησιμοποιήσει όταν το πόκερ «άνθισε» και πέρασε ακόμη και στην τηλεόραση.

Έτερο μεγάλο λάθος του; Διατηρούσε συνέχεια μεγάλα ποσά μέσα στο καζίνο, οπότε τον «έτρωγαν» τα χέρια του και ας μην ήθελε να παίξει κάποια μέρα.
Όμως τα 40.000.000 δολάρια που έχασε δεν πίκραναν αυτόν τον τύπο που έγραψε την δική του μοναδική ιστορία στα χρονικά του τζόγου, αφού ποτέ δεν υπολόγισε τα χρήματα.

Εκείνο που πραγματικά του στοίχισε ήταν ότι δεν μπορούσε πλέον να μυρίσει την τσόχα σε ένα τραπέζι ή να ρίξει τα ζάρια σε ένα άλλο μέσα σε ένα καζίνο, λόγω της απαγόρευσης που το επιβλήθηκε.

Εκεί που μεγαλούργησε κάνοντας πράγματα, τα οποία ακόμη και σήμερα φαντάζουν αδύνατα για φυσιολογικούς ανθρώπους, όχι όμως για τον Άρτσι από την Κεφαλονιά που έριξε πριν από λίγες ημέρες την τελευταία του ζαριά, σε μια ζωή που εύκολα γινόταν ταινία.