Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το ψάρι επιτέθηκε στην ηλικιωμένη λουόμενη και τη δάγκωσε στη γάμπα, κόβοντάς της ένα κομμάτι 2-3 εκατοστών. Όπως αναφέρθηκε στον ΑΝΤ1 στη γυναίκα χρειάστηκε να παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες, καθώς το τραύμα ήταν τέτοιο που απαιτήθηκαν ράμματα.

Το περιστατικό προκάλεσε ανησυχία στους παρευρισκόμενους, καθώς οι λαγοκέφαλοι θεωρούνται ιδιαίτερα επιθετικά είδη και η παρουσία τους στις ελληνικές θάλασσες έχει καταγραφεί τα τελευταία χρόνια σε διάφορες περιοχές της χώρας.

Τι πρέπει να κάνετε αν σας δαγκώσει λαγοκέφαλος

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, με αφορμή τη συνεχώς αυξανόμενη παρουσία του λαγοκέφαλου (Lagocephalus sceleratus) στις ελληνικές θάλασσες, ενημερώνει τους πολίτες για τους κινδύνους που εγκυμονεί το συγκεκριμένο είδος ψαριού και παρέχει χρήσιμες Οδηγίες Πρώτων Βοηθειών σε περίπτωση τραυματισμού από δάγκωμά του.

Ο λαγοκέφαλος περιέχει ισχυρή νευροτοξίνη (τετροδοτοξίνη), η οποία καθιστά την κατανάλωσή του εξαιρετικά επικίνδυνη. Επειδή η κατανομή της τοξίνης ποικίλλει, κανένα μέρος του ψαριού δεν θεωρείται ασφαλές για κατανάλωση. Αν και το δάγκωμα του λαγοκέφαλου δεν είναι τοξικό, οι ιδιαίτερα ισχυρές σιαγόνες του, που μοιάζουν με ράμφος, μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά τραύματα και έντονη αιμορραγία.

Ο Τομέας Υγείας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού συνιστά:

• Άμεσο καθαρισμό του τραύματος με άφθονο τρεχούμενο καθαρό νερό και σαπούνι. Μην χρησιμοποιείτε τοπικά αντισηπτικά χωρίς οδηγία γιατρού.
• Εφαρμόστε σταθερή πίεση με καθαρές γάζες ή πανί καθαρό. Αν η αιμορραγία είναι έντονη, διατηρήστε συνεχή πίεση πάνω στο τραύμα, κρατώντας το μέλος ψηλά.
• Αναζητήστε οπωσδήποτε ιατρική βοήθεια, το τραύμα από το δάγκωμα θα χρειαστεί εξειδικευμένη φροντίδα, αντιτετανικό ορό, ίσως και ράμματα αν το τραύμα είναι βαθύ.
• Σε περίπτωση που το περιστατικό συμβεί σε απομακρυσμένη περιοχή ή η αιμορραγία είναι έντονη, οι πολίτες θα πρέπει να καλέσουν άμεσα το ΕΚΑΒ (166) ή τον Ευρωπαϊκό Αριθμό Έκτακτης Ανάγκης (112), παρέχοντας τις κατάλληλες Πρώτες Βοήθειες μέχρι την άφιξη της εξειδικευμένης βοήθειας.

Πώς έφτασε ο λαγοκέφαλος στην Ελλάδα

Ο λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus) δεν είναι γηγενές είδος της Μεσογείου. Η φυσική του κατανομή βρίσκεται στον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό, καθώς και στην Ερυθρά Θάλασσα. Η παρουσία του στις ελληνικές θάλασσες συνδέεται άμεσα με τη Διώρυγα του Σουέζ, η οποία εγκαινιάστηκε το 1869 και δημιούργησε έναν θαλάσσιο διάδρομο μεταξύ της Ερυθράς Θάλασσας και της Μεσογείου.

Οι επιστήμονες αποκαλούν το φαινόμενο αυτό «Λεσεψιανή μετανάστευση» (Lessepsian migration), από το όνομα του Γάλλου διπλωμάτη και μηχανικού, Φερδινάνδου ντε Λεσέψ, ο οποίος συνδέθηκε με την κατασκευή της Διώρυγας του Σουέζ. Μέσω αυτής της τεχνητής θαλάσσιας οδού, εκατοντάδες είδη οργανισμών πέρασαν από την Ερυθρά Θάλασσα στη Μεσόγειο, μεταβάλλοντας σταδιακά την ισορροπία των τοπικών οικοσυστημάτων.

Ο λαγοκέφαλος καταγράφηκε για πρώτη φορά στη Μεσόγειο στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και έκτοτε εξαπλώθηκε με εντυπωσιακή ταχύτητα προς το Αιγαίο, την Κρήτη, τα Δωδεκάνησα και αργότερα προς τη δυτική Μεσόγειο. Επιστημονικές μελέτες επισημαίνουν ότι πρόκειται για ένα από τα πλέον επιτυχημένα και επιθετικά χωροκατακτητικά είδη που έχουν εισέλθει στη Μεσόγειο μέσω του Σουέζ.

Οι επιστήμονες θεωρούν τον λαγοκέφαλο ένα από τα πλέον επιβλαβή εισβολικά είδη της Μεσογείου, καθώς οι επιπτώσεις του δεν περιορίζονται μόνο στη βιοποικιλότητα, αλλά επεκτείνονται στην αλιεία, την οικονομία των παράκτιων περιοχών και τη δημόσια ασφάλεια.

Οι επαγγελματίες αλιείς ζητούν εδώ και χρόνια αποτελεσματικότερα μέτρα αντιμετώπισης και αποζημιώσεις για τις καταστροφές που προκαλεί στα εργαλεία και στα αλιεύματά τους. Ωστόσο, η συνεχής αναπαραγωγή του είδους, η απουσία φυσικών θηρευτών και η προσαρμοστικότητά του στις συνθήκες της Μεσογείου καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολο τον περιορισμό των πληθυσμών του.

Καθώς η θερμοκρασία των θαλασσών αυξάνεται και οι συνθήκες γίνονται ευνοϊκότερες για τροπικά είδη, οι ειδικοί εκτιμούν ότι ο λαγοκέφαλος θα συνεχίσει να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τις ελληνικές θάλασσες τα επόμενα χρόνια, με τις συνέπειες να γίνονται αισθητές τόσο στον πρωτογενή τομέα όσο και στις παράκτιες κοινωνίες που ζουν από τη θάλασσα.