Ιδιαίτερα συγκινητική είναι η περίπτωση του Αμπντούλ Ρασίντ Αζίμι, ο οποίος, υπό την πίεση των δυσχερών συνθηκών, σκέφτηκε να πουλήσει τις 7χρονες δίδυμες κόρες του, Ρόκια και Ροχίλα, για να εξασφαλίσει την επιβίωση της οικογένειάς του.

Ο Αμπντούλ Ρασίντ Αζίμι, σε συνέντευξή του στο BBC, περιγράφει την απόγνωση που τον οδήγησε να εξετάσει την πώληση των κοριτσιών του είτε για γάμο είτε για σεξουαλικές σκλάβες.

«Είμαι φτωχός, χρωστώ και δεν μπορώ να βρω δουλειά. Επιστρέφω σπίτι πεινασμένος και τα παιδιά μου ζητούν ψωμί. Δεν ξέρω τι να κάνω», λέει συγκινημένος. Ο ίδιος εξηγεί πως πουλώντας την μία κόρη θα μπορούσε να ταΐσει τα υπόλοιπα παιδιά του για τέσσερα χρόνια. Παρά τον πόνο του, δηλώνει πως αυτή είναι η μόνη λύση που βλέπει.

The BBC portrays an indebted Afghan father selling his 7-year-old twin daughters into sexual slavery with adult men as a man who is forced to make difficult choices

🇦🇫 pic.twitter.com/3gapy2DuZM

— Visegrád 24 (@visegrad24) May 19, 2026

Το BBC επισημαίνει ότι η επιλογή να πωληθούν τα κορίτσια αντί για τα αγόρια σχετίζεται με πολιτισμικούς παράγοντες. Στο Αφγανιστάν, οι γιοι θεωρούνται οι μελλοντικοί εργαζόμενοι της οικογένειας, ενώ οι περιορισμοί των Ταλιμπάν στην εκπαίδευση και εργασία των γυναικών εντείνουν αυτή την αντίληψη. Επιπλέον, η παράδοση του γαμήλιου δώρου ενισχύει την οικονομική επιβάρυνση των γονιών των κοριτσιών.

H πώληση της πεντάχρονης Σαϊκά

Παρόμοια περίπτωση περιγράφει ο Σαΐντ Αχμέντ, που αναγκάστηκε να πουλήσει την 5χρονη κόρη του σε συγγενή για να καλύψει τα ιατρικά έξοδα της επέμβασης για σκωληκοειδίτιδα και κύστη στο συκώτι.

Ο πατέρας εξηγεί ότι συμφώνησε να πάρει ένα μέρος των χρημάτων άμεσα για τη θεραπεία και το υπόλοιπο σε δόσεις, με την προοπτική η κόρη να παντρευτεί τον γιο του συγγενή όταν γίνει 10 ετών. Αν και ο Σαΐντ υποστηρίζει πως δεν θα είχε πάρει αυτή την απόφαση αν είχε χρήματα, θεωρεί πως ήταν μονόδρομος για να σώσει τη ζωή της κόρης του.

Το ρεπορτάζ του BBC τονίζει ότι μέχρι πριν από δύο χρόνια, οικογένειες όπως αυτή του Σαΐντ λάμβαναν επισιτιστική βοήθεια, η οποία περιελάμβανε βασικά είδη όπως αλεύρι, λάδι και φακές.

Ωστόσο, οι σημαντικές περικοπές στην ανθρωπιστική βοήθεια, κυρίως από τις ΗΠΑ και άλλους βασικούς δωρητές όπως η Βρετανία, έχουν μειώσει τη στήριξη κατά 70% το 2026 σε σύγκριση με το 2025. Αυτή η μείωση έχει επιδεινώσει την ανθρωπιστική κρίση, οδηγώντας περισσότερες οικογένειες σε ακραίες λύσεις για την επιβίωση.

Η ιστορία αυτών των οικογενειών αποτυπώνει την τραγική πραγματικότητα που βιώνει μεγάλο μέρος του αφγανικού πληθυσμού, καθώς η φτώχεια και η απουσία υποστήριξης οδηγούν σε αβάσταχτες επιλογές που θίγουν τα δικαιώματα και το μέλλον των παιδιών.