ΣΑΝΤ ΜΠΑΤ ΤΡΟΥ

Έφυγα από την Ελλάδα πριν από 3 χρόνια. Για την ακρίβεια ήταν 14/09/2008. Έφυγα με δίκη μου απόφαση αμέσως μετά το τέλος των, κατά κοινή ομολογία παρατεταμένων, σπουδών μου. Φοίτησα σε δημόσιο, ελληνικό, πανεπιστημιακό ίδρυμα 5ετούς φοίτησης. Το πτυχίο μου αναγράφει την επεξήγηση ''Ισάξιο με τον Αγγλοσαξονικό τίτλο Masters''. Στη χώρα μου όμως, η ίδια που μου απένεμε τον παραπάνω τίτλο με την παραπάνω υποσημείωση, αναγνωρίζεται σαν απλός πανεπιστημιακός τίτλος.

14/09/2008 - Εισιτήριο για Βρυξέλλες χωρίς επιστροφή. Έπρεπε να ψάξω για δουλειά (προτιμώ τη λέξη εργασία, έμαθα τη διαφορά στα ξένα) και αντί να το κάνω στη Μητέρα Πατρίδα (που για κακή μου τύχη είναι εκτός Αγγλοσαξονικού κόσμου) επέλεξα να το κάνω αλλού. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων έμαθα νέες έννοιες... π.χ. διάλειμμα για φαγητό, ετήσια δικαιώματα σε άδεια και απόλυτος έλεγχός τους από τον εργαζόμενο, ασφάλεια, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ταμείο ανεργίας (πραγματικό) κτλ. Κάπου τις είχε πάρει το αυτί μου και στην Ελλάδα, θαρρώ ήταν αστικοί μύθοι. Τέλος πάντων, λίγο πολύ γνωστές καταστάσεις. Σε αυτά τα τελευταία 3 χρόνια λοιπόν άρχισε η κατρακύλα, φυσικά όχι επειδή έφυγα εγώ από τη χώρα. Σκάνδαλα, μίζες, κυβερνήσεις που έπεσαν, πρωθυπουργοί ήρθαν και έφυγαν. Να 'μαστε λοιπόν στην κρίση. Και δώσ' του η περήφανη Ελλάδα, και δωσ' του ο περήφανος λαός. Βαρέθηκα τις βαρύγδουπες δηλώσεις δήθεν πατριωτών για την ιδιαιτερότητα και την περηφάνια του ελληνικού λαού. Υπερηφάνεια και ιδιαιτερότητα για ποιον ακριβώς λόγο; Βαρέθηκα...

Την περασμένη εβδομάδα (δημοψήφισμα και τα επακόλουθα του) έτυχε να μείνω στο σπίτι για ιατρικούς λόγους (οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να αρρωστήσουν εδώ στις Βρυξέλλες), έβλεπα λοιπόν συνεχώς ελληνική τηλεόραση μήπως και ανανήψω. Μάταια! Ο ελληνικός πολιτικός λόγος, ή καλύτερα η υπέρ-έκθεσή μου σε αυτόν, με έριξε στο κρεβάτι... του πόνου. Βλέποντας τους εκλεγμένους βουλευτές μας να τοποθετούνται και να απαντούν σε ερωτήσεις δημοσιογράφων αναρωτήθηκα:

-Δηλαδή πόσο δύσκολο είναι να απαντήσουν ευθέως στην ερώτηση του δημοσιογράφου;

-Είμαι βλαμμένος, κωφός ή έχω κάποιου είδους πρόβλημα κατανόησης... ο δημοσιογράφος άλλο δεν τον ρώτησε;

-Οι υπόλοιποι Έλληνες αντιλαμβάνονται τη διαφορά μεταξύ της ερώτησης του δημοσιογράφου και της ερώτησης που τελικά απαντούν οι πολιτικοί μας;

-Αν ναι, τότε γιατί εναλλάσσονται 2 κόμματα-παρατάξεις στην εξουσία;

-Από πότε η Λιάνα Κανέλλη:

1) έγινε καρτ-ποστάλ με την Ακρόπολη;

2) δεν καπνίζει σε τηλεοπτικό παράθυρο;

3) φοράει δημιουργίες του οίκου Φόρεστερ;

- Πώς το ''Αναπόφευκτο'' είναι κάτι επιθυμητό και το ''Ευκταίο'' αναπόφευκτο;

- Είναι ικανοί 2 έφηβοι να κυβερνήσουν μια χώρα;

- Οι εκπρόσωποι ΜΑΣ στην Βουλή των Ελλήνων θεωρούν τους εκλέκτορές τους ανεγκέφαλους;

Για ένα πράγμα είμαι σίγουρος... ήμασταν για χρόνια οι τελευταίοι της Ευρώπης... τώρα είμαστε και επίσημα το ανέκδοτο, ένα επικίνδυνο ανέκδοτο. Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις; Σαντ μπατ τρου, που λέμε και στο χωριό μου.

Νίκος Σταμογιάννης