Small In Japan

Με όλα αυτά που συμβαίνουν εδώ και 11 μέρες στην ¶πω Ανατολή, έχω αρχίσει να διαπιστώνω πόσο μικροί είμαστε. Πόσο λίγοι.

Το πλήγμα για τους Ιάπωνες ήταν τεράστιο. Τριπλό θα έλεγα.

Πρώτα ένας γερός σεισμός με μικρό εστιακό βάθος, που οκ, άντε πες είναι σεισμογενής η περιοχή και συνηθισμένα τα «βουνά ψυχραιμίας» στα ρίχτερ.

Έπειτα, ήρθε το τσουνάμι και παρέσυρε ολόκληρες πόλεις και χωριά. Έκανε τις οικοδομημένες περιοχές, χωράφια. Ίσως το περίμεναν να τους έρθει, αλλά δεν περίμεναν την καταστροφή που θα τους φέρει.

Στο τέλος λοιπόν, το τσουνάμι αποδυνάμωσε τα συστήματα ψύξης στους πυρηνικούς αντιδραστήρες στην Φουκουσίμα. Έτσι απλά, εκλύθηκε ικανό ποσοστό ραδιενέργειας για να μολύνει την γύρω περιοχή σε ακτίνα 30 χλμ. Τώρα πια, η ψυχραιμία είναι παρελθόν.

Κάποιοι λένε τις γνωστές ηλιθιότητες, ότι η φύση εκδικείται κ.τ.λ. στο κουτουρού. Ο σεισμός όμως δεν έχει καμία σχέση με την ανθρώπινη δραστηριότητα πάνω στον πλανήτη. Όσα χημικά απόβλητα ρίξεις ή δε ρίξεις στις θάλασσες, όσα δέντρα κι αν κόψεις ή φυτέψεις, όση πανίδα και αν αφανίσεις ή προστατέψεις, οι λιθοσφαιρικές πλάκες στο φλοιό της γης αποφασίζουν μόνες τους. Απλά συμβαίνει. Είναι θέμα τύχης ή καλύτερα ατυχίας.

Το φοβερό, λοιπόν,  είναι πώς αλλάζει η ζωή σου μέσα σε λίγα λεπτά. Απλά ένα φυσικό φαινόμενο βαθιά στη γη, αποφασίζει τόσο φυσικά, ότι η ανθρώπινη ζωή είναι μικρή και ασήμαντη.

Σταματάω όμως εδώ γιατί έχω λίγη δουλίτσα, να μεγαλώσω 3,5 τσικ το λογότυπο και να σκεφτώ ένα πιο στακάτο slogan...

HELLOWE@AKOUS

____________________________________________________

Έχεις ακούσει;