«Τρόικα στο τετράγωνο»

Στην Ελλάδα, έχουμε μάθει να διαβάζουμε την Ιστορία καλά, να την αποστηθίζουμε μέχρι το κόμμα και την τελεία, να την αναλύουμε μέσα από πηγές και ιστορικά κείμενα σε κάθε τάξη του σχολείου και να εξεταζόμαστε σε αυτά που μαθαίνουμε σε πανελλαδικές εξετάσεις είτε με κατευθύνσεις είτε με δέσμες είτε με ό,τι κατεβάσει το μυαλό του εκάστοτε υπουργού Παιδείας. Ειδικά η νέα γενιά, αυτή δηλαδή που βιώνει περισσότερο από κάθε γενιά την αβεβαιότητα και την οικονομική ανέχεια στην παρούσα χρονική στιγμή, δεν έχει μάθει παρά να δίνει εξετάσεις με κύριο μάθημα την Ιστορία, την οποία αποστηθίζει μεν αλλά δεν την έχει βιώσει ποτέ στο πετσί της.

Για να μην μείνει, όμως, η ανωτέρω γενιά παραπονεμένη, φρόντισε η «Τρόικα στο τετράγωνο», να βιώσει, μια κατά κάποιο τρόπο ιστορική περίοδο, που ίσως κάποτε γραφτεί σε κάποιο βιβλίο ιστορίας κατεύθυνσης ή και γενικής παιδείας. Ποια είναι όμως αυτή η «Τρόικα στο τετράγωνο»; Μα δεν είναι άλλη από την αφενός ελληνική κυβέρνηση η οποία αποτελείται από τριμελή διοίκηση, συνασπισμό δηλαδή τριών πολιτικών κομμάτων που εφαρμόζει «πιστά» τις επιταγές του Συντάγματος και θεσπίζει νομοθετήματα, τηρώντας «κατά γράμμα» το ισχύον Σύνταγμα και αφετέρου την τριμελή ομάδα που επισκέπτεται κατά καιρούς την τρόικα της ενδοχώρας για να την «συμβουλεύσει» και για να την «καθοδηγήσει» στο δύσκολο αυτό έργο το οποίο έχει αναλάβει με το χρίσμα του ελληνικού εκλογικού σώματος. Αυτές οι δύο τριμελείς ομάδες, λοιπόν, με έναν περιεκτικό όρο θα μπορούσαν με «μαθηματική ακρίβεια» να χαρακτηριστούν ως «Τρόικα στο τετράγωνο» ενόψει και του γεγονότος ότι ασχολούνται πολύ και οι δυο τους με τα μαθηματικά, καθώς κουρεύουν χρέη, αναπροσαρμόζουν δόσεις, μειώνουν μισθούς, συντάξεις και λοιπές παροχές προς τους πολίτες της ελληνικής επικράτειας και για να τα κάνουν όλα αυτά με τόση σιγουριά και «αποτελεσματικότητα», τότε σίγουρα πρέπει να ήταν και να είναι πολύ καλοί στα μαθηματικά. Πιθανόν, όλοι τους να είχαν 20αρια στα μαθηματικά κατεύθυνσης και γενικής παιδείας και σε όλα τα μαθηματικά όλων των εποχών. Πιθανόν δε, στην Ιστορία να ήταν σκράπες, να μην μπορούσαν δηλαδή να αποστηθίσουν γεγονότα, σημαντικά ανά τις εποχές για τους λαούς του κόσμου, γεγονότα, τέλος πάντων, τα οποία από κάθε άποψη είναι αξιομνημόνευτα, αλλά να τα έμαθαν όλα «παπαγαλία» για να περάσουν στο πανεπιστήμιο. Ίσως γι' αυτόν το λόγο να μην αντιλαμβάνονται ότι κάποτε, κάποια στιγμή σε κάποια αίθουσα σχολική (και διαδικτυακή ίσως), θα διδάσκονται κάποια παιδιά, κάποιων γονιών πιθανόν και τα εγγόνια της γενιάς που τώρα βιώνει από τη πρώτη γραμμή την αβεβαιότητα και την εξαθλίωση, αυτά λοιπόν τα παιδιά θα διδάσκονται την εποχή της «Τρόικα στο τετράγωνο», ως την εποχή που η ελληνική οικονομία υπέστη πολλαπλές «τροποποιήσεις», το ελληνικό σύνταγμα πολλαπλές «καταργήσεις» και η τσέπη των προγόνων τους πολλαπλές «στερήσεις».

Ας ελπίσουμε μονάχα ότι την ιστορία αυτή που θα διδάσκονται τότε, να τη διδάσκονται στην ελληνική γλώσσα και να φροντίσουν να την μάθουν καλά, όχι για να γράψουν 20, 50, 100 σε κάποιο διαγώνισμα, αλλά για να μην τυχόν επαναληφθεί και για να εφαρμόσουν πιστά το ρητό του λαού που λέει ότι «από τα λάθη μας μαθαίνουμε» και επειδή η γνώση είναι δύναμη, καλύτερα οι επόμενες γενιές να φροντίσουν να μάθουν καλά τι έγινε επακριβώς στην εποχή της «Τρόικα στο τετράγωνο», για να μην χρειαστεί να υπάρξει και τρόικα σε μορφή κύβου ή σε 3D.

Νίκος Τσιρίδης / 19.11.2012