Οι πρώτες ώρες στην ξηρά όπως μεταδίδει το BBC, δεν αναλώθηκαν αμέσως στα διάσημα μπαρ της περιοχής, αλλά στα τοπικά εμπορικά κέντρα. Με τα χαρακτηριστικά στρατιωτικά κουρέματα και τις στολές τους, οι ναύτες κατέκλυσαν την τουριστική πόλη, σπεύδοντας να κάνουν αγορές. Στο Hard Rock – ένα από τα δύο παραθαλάσσια ξενοδοχεία όπου μπόρεσαν να μείνουν μακριά από το πλοίο – εθεάθησαν να κρατούν σακούλες με ψώνια, όπως περιγράφει ο ανταποκριτής του BBC.

Για την τουριστική βιομηχανία της Πατάγια, η οποία δοκιμάζεται λόγω των διεθνών εντάσεων, η άφιξη του αμερικανικού πληρώματος με μισθούς εννέα μηνών αναμένεται να αποτελέσει σύμφωνα με τις τοπικές αρχές ως σανίδα σωτηρίας. Το βράδυ της Τετάρτης, ο πιο διάσημος περίπατος της πόλης, η Walking Street, υποδέχθηκε τους Αμερικανούς επισκέπτες, με μια τεράστια, φωτεινή πινακίδα στην είσοδο. Παράλληλα τους υπενθύμισε ότι η βιομηχανία του σeξ είναι απαγορευμένη, καθώς η ποpνεία είναι τεχνικά παράνομη στην Ταϊλάνδη.

Το αλκοόλ ωστόσο έρεε άφθονο. Μέχρι τα μεσάνυχτα, μερικοί από τους νεότερους ναύτες ήταν τόσο μεθυσμένοι που αναγκάστηκαν να στηρίζουν ο ένας τον άλλον για να περπατήσουν, ενώ κάποιοι επισκέφθηκαν τα go-go bar, με τις καλλίγραμες χορεύτριες. Ένα μεγαλύτερο σε ηλικία μέλος του πληρώματος είπε ότι χρειάζονταν πραγματικά ένα διάλειμμα. «Οι ειδήσεις λένε ότι είμαστε στη θάλασσα εδώ και εννέα μήνες. Για να είμαι ειλικρινής, έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου», είπε.«Έγινε βαρετό. Ποτέ δεν είναι αρκετά μεγάλο το πλοίο. Είναι μεγάλο, αλλά εξακολουθεί να μοιάζει με βάρκα, ειδικά όταν το μοιράζεσαι με χιλιάδες ανθρώπους».

https://x.com/jacobincambodia/status/2095470245683339418

Οι μαρτυρίες των ναυτών αποτυπώνουν την ψυχική και σωματική κόπωση μιας αποστολής που παρατάθηκε πέραν του αναμενομένου, με τις οικογένειές τους στις ΗΠΑ να περιγράφουν τους προηγούμενους μήνες ως μια περίοδο έντονου άγχους και αβεβαιότητας.

«Ανυπομονώ να ακούσω τη λέξη μαμά»

Η Σακίρα Φέρφαξ, μητέρα της 25χρονης Τζέιντα μέλους του πληρώματος, δήλωσε στο Reuters ότι υπήρξαν στιγμές τους τελευταίους μήνες που «το ηθικό της ήταν χαμηλό». Περιέγραψε την περίοδο μετά το ξέσπασμα των εχθροπραξιών στη Μέση Ανατολή ως «αβέβαιη» και «τρομακτική». «Ανυπομονώ να δω το χαμόγελό της. Ανυπομονώ να ακούσω τη λέξη "μαμά", ξέρω ότι αυτό είναι το πρώτο πράγμα που θα πει», πρόσθεσε.

Το πλήρωμα έχει εκπαιδευτεί ώστε να μην μιλάει για τις συνθήκες που βίωσε επί του USS Abraham Lincoln κατά τη διάρκεια της μακράς του ανάπτυξης στην επιχείρηση κατά του Ιράν, οι οποίες έχουν αποτελέσει αντικείμενο κριτικής στις ΗΠΑ. Μερικοί ναύτες ήταν επιφυλακτικοί στο να κάνουν οποιαδήποτε συζήτηση, μετά τις καταγγελίες για ψυχολογικά προβλήματα και απόπειρες αυτοκτονίας εν πλω. Άλλοι παρέπεμψαν τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων στις ομάδες μέσων ενημέρωσης τους.

Για την τήρηση της τάξης, η Πατάγια πλημμύρισε με άνδρες της ομάδας περιπολίας και ασφάλειας του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού. Όταν ένα μεγάλο πολεμικό πλοίο -όπως ένα αεροπλανοφόρο- δένει σε κάποιο λιμάνι και το πλήρωμα βγαίνει για ξεκούραση, τα μέλη της ομάδας SLG ή Shore Liaison Group περιπολούν και φορούν χαρακτηριστικά μπλουζάκια με αυτά τα αρχικά.

Ο ρόλος τους είναι να διατηρούν την πειθαρχία στην ξηρά, να προσέχουν τα μέλη του πληρώματος, μερικά από τα οποία είναι πολύ νέα και άπειρα, και να συντονίζονται με τις τοπικές αρχές κατά τη διάρκεια των λιμενικών επισκέψεων.

Ο Ναυτικός Ακόλουθος των ΗΠΑ, Κρίστοφερ Ρόμπινσον, δεν απάντησε σε ερωτήσεις του BBC σχετικά με τις δραστηριότητες που απαγορεύνται στους στρατιώτες να κάνουν στην Πατάγια, λέγοντας ότι «προσπαθούμε να δώσουμε στους ναυτικούς όσο το δυνατόν περισσότερες ευκαιρίες για ξεκούραση». Το αμερικανικό προσωπικό, πρόσθεσε ωστόσο θα «συμπεριφέρεται σύμφωνα με το αμερικανικό δίκαιο, τους ναυτικούς κανονισμούς των ΗΠΑ και τους νόμους της Ταϊλάνδης».