Η Μάρω Κοντού έφυγε από τη ζωή μετά από αρκετές ημέρες νοσηλείας στον Άγιο Σάββα. Μέσα στα 35 χρόνια της θεατρικής και κινηματογραφικής καριέρας της, η αγαπημένη ηθοποιός πρωταγωνίστησε σε 61 ταινίες μεγάλου μήκους και 90 θεατρικά έργα ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου.

Η Μαριάνθη («Μάρω») Κοντού γεννήθηκε στο Κουκάκι στις 21 Ιουνίου 1934 και καταγόταν από τα Ψαρά. Ο πατέρας της, ένας Πειραιώτης έμπορος με καλλιτεχνικές ευαισθησίες, έφυγε από τη ζωή από φυματίωση όταν εκείνη ήταν μόλις δύο ετών. Μεγάλωσε με τη μητέρα και τη γιαγιά της στο Κουκάκι, γειτόνισσα με οικογένειες όπως του Μάριου Πλωρίτη και της Νάνας Μούσχουρη. «Το Κουκάκι τότε ήταν μια γλύκα. Υπήρχαν μυρωδιές, όλα τα σπίτια μονά ή διπλά με κήπους, οι πόρτες και τα παράθυρα ήταν πάντα ανοιχτά» είχε πει σε συνέντευξή της.

Σπουδές και τα πρώτα βήματα στην τέχνη

Αποφοίτησε από το Γ' Γυμνάσιο Θηλέων Μακρυγιάννη και ολοκλήρωσε τη σχολή χορού — σημερινή Κρατική Σχολή Χορού — εξασφαλίζοντας και υποτροφία για τη σχολή HLADEK στη Γερμανία. Επίσης αποφοίτησε από το Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η πρώτη επαγγελματική της ενασχόληση άρχισε το 1954 στον χορό Αρχαίας Τραγωδίας του Εθνικού Θεάτρου, όπου παρέμεινε μέχρι το 1958. Έλαβε την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο από Ανώτατη Κρατική Επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Το 1959 πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο δίπλα στον Δημήτρη Χορν με το έργο Ρομανσέρο του Ζακ Ντεβάλ.

Η μεγάλη οθόνη και η Φίνος Φιλμ

Το 1960 έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο της με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία της Φίνος Φιλμ «Τα Κίτρινα Γάντια» ως σύζυγος του Νίκου Σταυρίδη, κερδίζοντας αμέσως τις εντυπώσεις του κοινού. Επέστρεψε στη Φίνος Φιλμ το 1963, πρωταγωνιστώντας στο πλευρό του Ντίνου Ηλιόπουλου στην ταινία «Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης».

Από τις πιο χαρακτηριστικές εμφανίσεις της ήταν το «Αντιγόνη» (1961) ως Ισμήνη, και το διαχρονικό φιλμ «Η Γυνή να Φοβείται τον Άνδρα», όπου μαζί με τον Γιώργο Κωνσταντίνου υποδύθηκαν το ζεύγος Κοκοβίκου — ένα από τα πλέον διάσημα ζευγάρια του ελληνικού κινηματογράφου. Τελευταία της συνεργασία με τη Φίνος Φιλμ ήταν η αξέχαστη «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη» (1968) στον κεντρικό ρόλο πλάι στον Αλέκο Αλεξανδράκη.

Μεγάλη επιτυχία για την εποχή είχαν και οι 13 ταινίες στις οποίες συμπρωταγωνίστησε με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, όπως «Ο Γεροντοκόρος», «Ο Στρίγγλος που Έγινε Αρνάκι» και «Κρίμα το Μπόι σου».

Η παρουσία της στην τηλεόραση

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε σε πλήθος σειρών: Χαρούμενη Κυριακή (1972), Λούνα Παρκ (1974–1981), Ένοχοι (1977), Τρεις στο γύρο (1978), Η μεγάλη παρέλαση (1979–1980), Έγκλημα στο Ψυχικό (1981), Το πάθος (1984), Άγγελος κατά λάθος (1990), Μια απίθανη γιαγιά (1991–1992), Οικογένεια Καζίνο (1991–1992), Και οι τέσσερις ήταν υπέροχες (1992–1994), Αραχτοί και λάϊτ (1994–1995) και «Η Γη της Ελιάς» (2021–2026 Mega).

Το 1990 παρουσίασε την εκπομπή «Χωρίς παρεξήγηση» στην ΕΤ2, που είχε συνολικά 14 επεισόδια. Στο πρώτο επεισόδιο, στις 7 Μαΐου 1990, είχε καλεσμένη τη Ρένα Βλαχοπούλου.

Προσωπική ζωή και ζωγραφική

Η Μάρω Κοντού υπήρξε παντρεμένη με τον διευθυντή φωτογραφίας της Φίνος Φιλμ, Αριστείδη Καρύδη-Φουκς, καθώς και με τον διαφημιστή Γιώργο Δόξα. Σε συνέντευξή της στην Αννίτα Πάνια είχε μιλήσει ανοιχτά για την προσπάθειά της να αποκτήσει παιδί: «Στα 36 μου προσπάθησα να κάνω παιδί και ο γιατρός της Σοφίας Λόρεν στην Ελβετία είπε ότι δεν θα κάνω ποτέ παιδί και θα είμαι πάντα νεότερη από τις συνομήλικές μου».

Ασχολήθηκε επίσης με τη ζωγραφική, πραγματοποιώντας έκθεση στη γκαλερί Αντήνωρ το 1993, ενώ πίνακάς της εκτίθεται στο Μουσείο Βορρέ.

Τα βήματά της στην πολιτική

Υπήρξε βουλευτής στην Α' Περιφέρεια Αθηνών με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Η αρχική της θητεία ήταν από τις 29 Ιουλίου 1999 έως τον Απρίλιο του 2000. Ορκίστηκε για τρίτη φορά στο βουλευτικό θώκο τον Ιανουάριο του 2007, ως πρώτη επιλαχούσα των εκλογών του 2004, λόγω της παραίτησης του Νικήτα Κακλαμάνη. Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 έλαβε την 12η θέση ανάμεσα στους υποψηφίους της Νέας Δημοκρατίας στην Α' Αθηνών και δεν εξελέγη.

Διετέλεσε επίσης δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων την περίοδο 1994–2002 επί δημαρχίας Δημήτρη Αβραμόπουλου, πρόεδρος του Δημοτικού Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθήνα 9.84 (1995–2002) και πρόεδρος του κέντρου βρεφών «ΜΗΤΕΡΑ» (2004–2006).