Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Γαλλίας, η χώρα του παραμένει «πιστή στη μακρά ιστορία της για μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη στη Μέση Ανατολή» και η απόφαση αυτή εντάσσεται στη στρατηγική επανεκκίνησης της λύσης των δύο κρατών, σύμφωνα με τη Le Monde. Όπως ανακοίνωσε, η Γαλλία θα συνδιοργανώσει με τη Σαουδική Αραβία μια διεθνή σύνοδο κορυφής για το Παλαιστινιακό, ενώ ήδη προγραμματίζεται υπουργική διάσκεψη στις 28 και 29 Ιουλίου στη Νέα Υόρκη.

Ικανοποίηση στην Αριστερά, αλλά και πίεση για πιο άμεσες ενέργειες

Η απόφαση Μακρόν έγινε δεκτή με ικανοποίηση από την Αριστερά, που εδώ και χρόνια στηρίζει την αναγνώριση της Παλαιστίνης. Ωστόσο, αρκετοί κάνουν λόγο για καθυστερημένη αντίδραση και ζητούν πιο θαρραλέα βήματα.

Ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, επικεφαλής της Ανυπότακτης Γαλλίας (LFI), μίλησε για μια «ηθική νίκη» αλλά κατήγγειλε τη «στρατηγική των αναβολών του Μακρόν», αναρωτώμενος: «Γιατί τον Σεπτέμβριο και όχι τώρα; Πού είναι το εμπάργκο όπλων; Πού η διακοπή της συνεργασίας με το Ισραήλ; Θέλουμε μια συνολική και συνεπή πολιτική. Θέλουμε την άμεση παύση της γενοκτονίας. Θέλουμε καθαρή και άμεση δέσμευση κατά του εγκλήματος».

Ο γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος, Φαμπιέν Ρουσελ, κάλεσε τον Γάλλο πρόεδρο να κινηθεί τώρα: «Η ειρήνη δεν μπορεί να περιμένει. Αναγνωρίστε το κράτος της Παλαιστίνης τώρα και επιβάλετε κυρώσεις στον Νετανιάχου και την κυβέρνησή του».

Από τους Οικολόγους, η Μαρίν Τοντελιέ εξέφρασε την ελπίδα «να βοηθήσει από τώρα αυτή η ανακοίνωση τον παλαιστινιακό λαό που υποφέρει από γενοκτονία», ενώ ο Ολιβιέ Φορ, επικεφαλής των Σοσιαλιστών, υποστήριξε ότι η αναγνώριση «πρέπει να συνοδευτεί από κυρώσεις όσο διαρκεί η γενοκτονία».

Καταγγελία για «νομιμοποίηση της τρομοκρατίας» από Δεξιά και Ακροδεξιά κόμματα
Στον αντίποδα, τα κόμματα της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς αντέδρασαν με οργή και κατηγόρησαν τον Μακρόν για «πολιτική και ηθική εκτροπή».

Ο Φρανσουά-Ξαβιέ Μπελαμί (Les Républicains) χαρακτήρισε την απόφαση «άχρηστη και επικίνδυνη», εκτιμώντας ότι «θέτει σε κίνδυνο τους Ισραηλινούς αλλά και τους Παλαιστίνιους πολίτες που είναι θύματα της βαρβαρότητας της Χαμάς». Επισήμανε, επίσης, ότι ο Μακρόν είχε συνδέσει τη γαλλική αναγνώριση με την απελευθέρωση των ομήρων και την παράδοση της Χαμάς – κάτι που τελικά δεν τηρήθηκε.

Από την Ακροδεξιά, η Μαρίν Λεπέν (Rassemblement National) δήλωσε πως «η αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους σήμερα είναι αναγνώριση ενός κράτους της Χαμάς, δηλαδή ενός τρομοκρατικού κράτους», ενώ κατηγόρησε την απόφαση ως «προσβολή για την ιστορία της Γαλλίας και για τους ίδιους τους Παλαιστινίους που βρίσκονται υπό τον ζυγό της Χαμάς».

Ο πρόεδρος του RN, Ζορντάν Μπαρντελά, κατηγόρησε τον Μακρόν για «παραχώρηση θεσμικής και διεθνούς νομιμότητας στον ισλαμιστικό τρομοκρατικό μηχανισμό» και ο αντιπρόεδρος Σεμπαστιέν Σενί πρόσθεσε σκωπτικά: «Τελικά η τρομοκρατία ανταμείβεται. Ντροπή!»

Μακρονικοί και Κέντρο: «Αναγκαία και ιστορική απόφαση»

Από την πλευρά της κυβέρνησης και του προεδρικού μπλοκ, η απόφαση έγινε δεκτή με θέρμη και ως «αναγκαία για την ειρήνη». Ο υπουργός Εξωτερικών, Ζαν-Νοέλ Μπαρό, δήλωσε ότι «η αναγνώριση της Παλαιστίνης είναι άρνηση στο αφήγημα της Χαμάς. Η Γαλλία τάσσεται με το στρατόπεδο της ειρήνης».

Η πρώην πρωθυπουργός Ελιζαμπέτ Μπορν και η υπουργός Οικολογικής Μετάβασης Ανιές Πανιέ-Ρυνασέρ επέμειναν ότι «η λύση των δύο κρατών είναι η μόνη οδός για βιώσιμη ειρήνη και ασφάλεια στην περιοχή», ενώ ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας MoDem, Μαρκ Φεσνό, χαρακτήρισε την απόφαση «ιστορική και αναγκαία».

Ο πρώην πρωθυπουργός Ντομινίκ ντε Βιλπέν, που συχνά συντάσσεται με τις θέσεις της Ανυπότακτης Γαλλίας, χαρακτήρισε την ανακοίνωση «ιστορική, γενναία και αντάξια των παγκόσμιων αξιών της Γαλλίας», αλλά επισήμανε πως «η Γαλλία οφείλει τώρα να αναλάβει δράση και να οργανώσει άμεσα μεγάλη ανθρωπιστική αποστολή για την ενίσχυση της Γάζας».

Ενδοκυβερνητική σιγή και πολιτική αμηχανία

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι αρκετοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι παρέμειναν σιωπηλοί – ανάμεσά τους και ο υπουργός Εσωτερικών Μπρουνό Ρεταγιό αλλά και ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος, Γκαμπριέλ Ατάλ. Η απουσία τους από τη δημόσια συζήτηση έχει ερμηνευτεί ως σημάδι αμηχανίας, εν μέσω ενός εκρηκτικού γεωπολιτικού και εσωτερικού πολιτικού τοπίου.

Μια απόφαση που αφήνει αναπάντητα ερωτήματα

Η απόφαση του Μακρόν για αναγνώριση του Παλαιστινιακού Κράτους επιβεβαιώνει τη μετατόπιση της Γαλλικής εξωτερικής πολιτικής σε έναν πιο ενεργό ρόλο υπέρ της λύσης των δύο κρατών. Ωστόσο, η χρονική καθυστέρηση, οι ανεπαρκείς κυρώσεις προς το Ισραήλ και οι εσωτερικές αντιδράσεις δείχνουν ότι πρόκειται για μια κίνηση υψηλού συμβολισμού αλλά με αβέβαια πρακτικά αποτελέσματα. Το αν θα ακολουθήσει ουσιαστική δράση, μένει να φανεί.