Την απειλή «εξαφάνισης» από τα τραπέζια μας δέχονται το κουνουπίδι και το μπρόκολο, λόγω του υψηλού κόστους που προκαλεί η κλιματική αλλαγή.

Οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής τα επόμενα χρόνια δεν αποκλείεται να καταστήσουν τα δύο είδη προς... εξαφάνιση από το οικογενειακό τραπέζι, παρά το γεγονός ότι κερδίζουν όλο και περισσότερη εκτίμηση στις συνειδήσεις των καταναλωτών, αφού οι καλλιέργειες τους θα γίνουν εξαιρετικά δαπανηρές για τους παραγωγούς, απαιτώντας μεταξύ άλλων έως και 61% περισσότερη ποσότητα νερού για άρδευση.

Αυτό επισημαίνει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής του Τμήματος Γεωπονίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Αναστάσιος Σ. Σιώμος. Ο καθηγητής εκτιμά ότι οι διαφαινόμενες αλλαγές από την κλιματική αλλαγή, θα έχουν ιδιαίτερα δυσμενή επίδραση στην καλλιέργεια του μπρόκολου και περιορισμένη επίδραση στην καλλιέργεια του κουνουπιδιού, σε ότι αφορά στην εμπορεύσιμη παραγωγή και την ποιότητα, αλλά σημαντική διαφοροποίηση στην άσκηση της καλλιέργειάς τους, σε ότι αφορά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου, το πότισμα και τις απαιτούμενες καλλιεργητικές πρακτικές (π.χ. πυκνότητα φύτευσης).

Όποια και αν είναι πάντως η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας στα επόμενα χρόνια, «είναι προφανές ότι στις περιοχές που ήδη καλλιεργείται το μπρόκολο και το κουνουπίδι, η εγκατάσταση της καλλιέργειάς τους θα μετατοπισθεί χρονικά προς το φθινόπωρο, από τα τέλη του καλοκαιριού που γίνεται τώρα, με συνέπεια τη μείωση της χρονικής διάρκειας που θα έχουν παρουσία στην αγορά ετησίως», σημειώνει ο καθηγητής του ΑΠΘ, και προσθέτει: «με άλλα λόγια, στη διάρκεια του έτους θα έχουμε λιγότερες ημέρες διαθέσιμο προϊόν εγχώριας παραγωγής».

Αυτή η διαφαινόμενη εξέλιξη, είναι ιδιαίτερα σημαντική κατά τον ίδιο, αφού δεδομένης της υψηλής και συνεχώς αυξανόμενης ζήτησης για τα προϊόντα, το ζητούμενο είναι η δυνατότητα παραγωγής τους σε μεγαλύτερη διάρκεια του έτους και όχι σε μικρότερη», τονίζει.

Επιπλέον, κατά τον ίδιο, «η μετατόπιση της καλλιέργειας σε άλλες περιοχές (βορειότερα ή σε μεγαλύτερα υψόμετρα), στις οποίες η μέση θερμοκρασία είναι χαμηλότερη, είναι μία ενδεχόμενη συνέπεια», κάτι που όμως όπως σπεύδει να επισημάνει «προϋποθέτει και τη μετατόπιση της όλης δραστηριότητας που ασκεί σήμερα ένας παραγωγός με εμπειρία σε μία περιοχή ή την απόκτηση τεχνογνωσίας από νέους παραγωγούς, που θα ασχοληθούν με τις καλλιέργειες αυτές στις νέες περιοχές εγκατάστασής τους».