Jacque Delors: Ζητάνε τον ουρανό με τΆ άστρα από τους Έλληνες

Σκληρή γλώσσα εις βάρος της Γερμανίδας καγκελαρίου και του Γάλλου προέδρου για τους χειρισμούς τους στην κρίση του ευρώ, αλλά και τη στάση τους απέναντι στην Αθήνα, χρησιμοποίησε ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jacque Delors σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα Corriere della Sera.

«Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να βγει η Ελλάδα από το ευρώ, διότι θα είχαμε αλυσιδωτές συνέπειες τύπου ντόμινο. Η κερδοσκοπία δε θα σταματήσει και θα έλθει η σειρά της Ιταλίας και της Ισπανίας» τονίζει ο 86χρονος Delors και προσθέτει: «Δεν πρέπει να ζητάμε τον ουρανό με τ' άστρα από την Ελλάδα. Γνωρίζοντας την ιστορία της, πρέπει να δείξουμε περισσότερη κατανόηση και όχι να απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση να καταφέρει να αλλάξει τα πάντα μέσα σε ένα χρόνο».

Ο Jacque Delors δηλώνει ανήσυχος από τη «μιζέρια της ευρωπαϊκής πολιτικής», το «αντιευρωπαϊκό πνεύμα» της Γερμανίδας καγκελαρίου και του Γάλλου προέδρου, τον «αυξανόμενο κυνισμό» της κοινής γνώμης.

«Εάν τελειώσει η περιπέτεια του ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη τις τραυματικές συνέπειες που θα είχε κάτι τέτοιο στις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη, η Ευρώπη θα καταντούσε ένα ομοίωμα ενιαίας αγοράς, γεμάτο τρύπες, σαν τη γραβιέρα, αν μου επιτρέπετε», προειδοποιεί.

Ο «πατέρας της νομισματικής ένωσης» ζητάει την άμεση έγκριση του δεύτερου πακέτου βοήθειας για την Ελλάδα και την αύξηση των αποθεματικών του Ταμείου Σταθερότητας στα 770 δισ. ευρώ για να ηρεμήσουν οι αγορές. «Το παράπονό μου είναι ότι το 1997, όταν γεννήθηκε το ευρώ, οι ευρωπαίοι ηγέτες απέρριψαν την πρόταση που είχα καταθέσει,  ότι μαζί με το Σύμφωνο Σταθερότητας θα έπρεπε να υπάρξει κι ένα Σύμφωνο Συντονισμού των Οικονομικών Πολιτικών», αναφέρει.

Η οικονομική διακυβέρνηση που προωθούν Merkel και Sarkozy είναι η δική τους ρεβάνς; «Κοροϊδεύουν τον κόσμο» απαντά ο Jacque Delors. «Περιθωριοποίησαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ταπείνωσαν την πολωνική προεδρία, βάζουν εμπόδια στον Jean-Claude Juncker. Η οικονομική τους διακυβέρνηση είναι μια σύνοδος των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων κάθε τρεις μήνες, μια διακυβερνητική παράτα που δε χρησιμεύει σε τίποτα».