Ψυχαγωγία

Ιστορίες Πηλού V: Δεκαοκτώ καλλιτέχνες αφηγούνται μέσα από τον πηλό στον Μελάνυθρο

Η πέμπτη έκθεση κεραμικής «Κάτσε να σου πω μια ιστορία» εγκαινιάζεται στις 20 Νοεμβρίου 2026 στο Καλλιμάρμαρο και διαρκεί έως τις 12 Δεκεμβρίου.

Ιστορίες Πηλού V: Δεκαοκτώ καλλιτέχνες αφηγούνται μέσα από τον πηλό στον Μελάνυθρο
Δελτίο Τύπου

Οι «Ιστορίες Πηλού V – Κάτσε να σου πω μια ιστορία» επιστρέφουν για πέμπτη φορά, με δεκαοκτώ καλλιτέχνες να αφηγούνται τις δικές τους ιστορίες μέσα από τον πηλό. Η έκθεση, σε επιμέλεια της Ελένης Γατσά, εγκαινιάζεται την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026 στις 19:00 στον Μελάνυθρο – Χώρο Τέχνης (Ζάππα 4, Καλλιμάρμαρο) και διαρκεί έως τις 12 Δεκεμβρίου.

Μια τραμπάλα από πηλό, ο αργαλειός της Πηνελόπης, μια κεραμική σύνθεση εμπνευσμένη από τον Δίσκο της Φαιστού, επτά βάτραχοι που αναζητούν ένα χρυσό στέμμα και μια πολυθρόνα που μοιάζει με αγκαλιά συνθέτουν την έκθεση «Ιστορίες Πηλού V – Κάτσε να σου πω μια ιστορία». Δεκαοκτώ καλλιτέχνες προσεγγίζουν μύθους, προσωπικά βιώματα, ιστορικές αναφορές, συλλογικές μνήμες, κοινωνικούς προβληματισμούς και κόσμους της φαντασίας, σε ένα πολυφωνικό εικαστικό περιβάλλον.

Τα εγκαίνια θα γίνουν την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026, στις 19:00, στον χώρο τέχνης Μελάνυθρος, στο Καλλιμάρμαρο. Την επιμέλεια έχει η Ελένη Γατσά, αρχαιολόγος και ιστορικός τέχνης, η οποία συνδέει τις δημιουργίες μέσα από τέσσερις έννοιες: την ανθρώπινη παρουσία και τη συνάντηση, την ύφανση ως πράξη σύνδεσης, τη μνήμη ως αποτύπωμα και τη φαντασία ως δυνατότητα δημιουργίας νέων κόσμων.

Παρουσία, συνάντηση και αλληλεπίδραση

Η κεραμική τραμπάλα της Μίρκας Δραπανιώτου, με τίτλο «Είμαι επειδή είμαστε / I Am Because We Are (Ubuntu)», μεταφέρει σε εικαστική γλώσσα τη φιλοσοφία του Ubuntu και την ιδέα ότι η ύπαρξη του καθενός συνδέεται με την ύπαρξη των άλλων. Η πολυθρόνα «Ayin» της Ηλιάνας Κωνσταντινίδου Κουτεντάκη μοιάζει να ανοίγει την αγκαλιά της και γίνεται σύμβολο προστασίας, φροντίδας και ανθρώπινης επαφής.

Στον κόσμο του Βενιαμίν Δασκαλάκη, επτά κεραμικά ειδώλια σχηματίζουν κύκλο γύρω από μια κενή θέση, σε μια σύνθεση που παραπέμπει σε φανταστικό αρχαιολογικό εύρημα. Στο έργο «Ποτέ δεν τα παρατάμε» της Λασκαρίνας Γιακουμάτου, ένα κεραμικό κάθισμα ενεργοποιεί ήχους γηπέδου μέσω ανιχνευτή κίνησης, και το κοινό γίνεται μέρος της εμπειρίας.

Νήμα, ύφανση και μνήμη

Ο «Αργαλειός της Πηνελόπης» της Κατερίνας Βραχιολά ανακαλεί τον ομηρικό μύθο μέσα από μια μεγάλη εγκατάσταση με νήματα, μεταλλικό πλέγμα και κεραμικά βαρίδια. Η Λιάνα Σιγανού, με το έργο «Οι ιστορίες που φορέσαμε», συνδυάζει κεραμικά στοιχεία, ποδιές, παπούτσια και φωτογραφίες, ανασύροντας μνήμες που συνδέονται με τη γυναικεία εμπειρία και την καθημερινότητα.

Ο Γιώργος Κατσιγιάννης αναζητά όσα μπορεί να διατηρεί στη μνήμη του ένα ύφασμα, ενώ η Ρένα Μεταξά προσεγγίζει τη μνήμη μέσα από κεραμικές μορφές και διαφορετικές επιφάνειες.

Αναφορές στο παρελθόν

Η Νέλλη Νατζαρή αντλεί έμπνευση από τον Δίσκο της Φαιστού και δημιουργεί μια μακρόστενη κεραμική σύνθεση που μεταφέρει τα ίχνη μιας αρχαίας γραφής σε νέα εικαστική αφήγηση. Η Μάγκυ Ιωάννου αξιοποιεί μοτίβα της γεωμετρικής αγγειογραφίας σε μια μεγάλη χαραγμένη κεραμική σύνθεση, όπου εγγράφονται ευχές και μηνύματα ελπίδας.

Η Βερίνα Μυροφορίδου, με ένα μεταλλικό παραβάν που ενσωματώνει κεραμικά στοιχεία από stoneware και πορσελάνη, διερευνά τα ίχνη παλαιότερων κατοικήσεων και τη σχέση του ανθρώπου με τον χώρο που κατοίκησε και άφησε πίσω του.

Ο κόσμος της φαντασίας

Επτά κεραμικοί βάτραχοι της Δήμητρας Σταύρου θέτουν ένα παιχνιδιάρικο ερώτημα γύρω από την επιθυμία για ένα χρυσό στέμμα και την προσδοκία της μεταμόρφωσης. Η Φανή Μεταξά μεταφέρει τη Mary Poppins πάνω από τις στέγες του Λονδίνου, ενώ η Έλλη Σοφιανοπούλου δημιουργεί ένα κεραμικό δάσος από περίπου τριάντα μορφές, με μανιτάρια που θυμίζουν τη Χώρα των Θαυμάτων.

Η Αργυρώ Βορδώνη, με το έργο «Ο ελέφαντας στο δωμάτιο», δημιουργεί δύο λαβυρινθώδεις συνθέσεις που παραπέμπουν σε διαδρομές προς το κέντρο, σε όσα είναι μπροστά μας αλλά συχνά επιλέγουμε να μην αντικρίζουμε.

Οι δύσκολες πλευρές της εμπειρίας

Η Λένια Θεοδώρου παρουσιάζει έντεκα μάσκες από πορσελάνη με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών. Η Μαριλένα Μιχοπούλου, με το έργο «Ό,τι παραμένει», προσεγγίζει τη βία, τη φθορά και τη δοκιμασία, αναζητώντας μέσα από την προσωπική αφήγηση τη δυνατότητα της αναγέννησης.

Η Μέντη Μέγα, με το έργο «6 Ιουλίου 2025», μεταφέρει μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή στο πεδίο της κεραμικής δημιουργίας, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα για όσα μπορεί να συμπυκνώνει μια ημερομηνία.

Ο πηλός ως γλώσσα

Με διαφορετικές τεχνικές, υφές και μορφές, οι δημιουργοί διευρύνουν τα όρια της κεραμικής. Ο πηλός ξεφεύγει από την αντίληψη του παραδοσιακού κεραμικού αντικειμένου και μεταμορφώνεται σε γλυπτό, εγκατάσταση, σύμβολο και φορέα προσωπικών ή συλλογικών αφηγήσεων.

Οι «Ιστορίες Πηλού» αποτελούν πρωτοβουλία των Κεραμικών Μορφών, της σχολής κεραμικής τέχνης που ίδρυσε η γλύπτρια και κεραμίστρια Μαριλένα Μιχοπούλου. Από την πρώτη διοργάνωση το 2016, οι θεματικές εκθέσεις αποτελούν πεδίο συνάντησης καλλιτεχνών με διαφορετικές διαδρομές, τεχνικές και εικαστικές αναζητήσεις.

Πληροφορίες

Εγκαίνια: Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026, ώρα 19:00
Διάρκεια: 20 Νοεμβρίου – 12 Δεκεμβρίου 2026
Χώρος: Μελάνυθρος – Χώρος Τέχνης, Ζάππα 4, Καλλιμάρμαρο, Αθήνα 116 35
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή 17:30–21:00, Σάββατο 11:00–14:30

Διοργάνωση: Κεραμικές Μορφές
Οργάνωση: Μαριλένα Μιχοπούλου
Επιμέλεια: Ελένη Γατσά, αρχαιολόγος και ιστορικός τέχνης

Συμμετέχουν: Αργυρώ Βορδώνη, Κατερίνα Βραχιολά, Λασκαρίνα Γιακουμάτου, Βενιαμίν Δασκαλάκης, Μίρκα Δραπανιώτου, Λένια Θεοδώρου, Μάγκυ Ιωάννου, Γιώργος Κατσιγιάννης, Ηλιάνα Κωνσταντινίδου Κουτεντάκη, Μέντη Μέγα, Ρένα Μεταξά, Φανή Μεταξά, Μαριλένα Μιχοπούλου, Βερίνα Μυροφορίδου, Νέλλη Νατζαρή, Λιάνα Σιγανού, Έλλη Σοφιανοπούλου, Δήμητρα Σταύρου.







Πηγή: e-daily.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ ΣΤΟ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ

00:00