Νέα

Ο Έλληνας γιατρός που αρνήθηκε να φύγει από την Ίμβρο το 1964 ‑ Το μεγάλο ντοκιμαντέρ προς τιμήν του απο τους Τούρκους

Το ντοκιμαντέρ «Seal» φωτίζει τη ζωή του Δημήτρη Φωκά

Ο Έλληνας γιατρός που αρνήθηκε να φύγει από την Ίμβρο το 1964 - Το μεγάλο ντοκιμαντέρ προς τιμήν του απο τους Τούρκους

Την ιστορία ενός Έλληνα γιατρού που επέλεξε να παραμείνει στην Ίμβρο, παρά τις διώξεις και τη μαζική φυγή του ελληνικού πληθυσμού τη δεκαετία του 1960, φέρνει στο προσκήνιο ένα νέο τουρκικό ντοκιμαντέρ, το οποίο παρουσιάστηκε στο 37ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Άγκυρας.

Πρόκειται για την ταινία «Seal» («Σφραγίδα»), σε σκηνοθεσία του Ντενίζ Ντεβρέζ, η οποία αφηγείται τη ζωή του γιατρού Δημήτρη Φωκά μέσα από τις μαρτυρίες των Ελλήνων κατοίκων της Ίμβρου.

Ο Φωκάς υπήρξε για πολλά χρόνια ο μοναδικός γιατρός του νησιού και μία από τις πιο αγαπητές προσωπικότητες της τοπικής κοινωνίας.

Ωστόσο, το ντοκιμαντέρ δεν περιορίζεται στην προσωπική του διαδρομή. Μέσα από την ιστορία του αναδεικνύει τη συλλογική μνήμη των Ιμβρίων, τον ξεριζωμό και τη βαθιά σχέση των ανθρώπων που παρέμειναν με την ιδιαίτερη πατρίδα τους.

Ο Δημήτρης Φωκάς, μετά την ολοκλήρωση των ιατρικών του σπουδών, επέστρεψε στη γενέτειρά του, αναλαμβάνοντας την περίθαλψη των κατοίκων της Ίμβρου.

Για πολλά χρόνια αποτέλεσε τον μοναδικό γιατρό του νησιού, προσφέροντας τις υπηρεσίες του σε μια κοινωνία που βρέθηκε αντιμέτωπη με βαθιές δημογραφικές και πολιτικές ανατροπές.

Η καθοριστική στιγμή ήρθε το 1964, όταν οι πολιτικές του τουρκικού κράτους σε βάρος του ελληνικού πληθυσμού οδήγησαν σε εκτοπισμό, απώλεια περιουσιών και μαζική μετανάστευση.

Παρά τις συνθήκες που επικρατούσαν, ο Φωκάς αρνήθηκε να εγκαταλείψει την Ίμβρο.

Η απόφασή του αυτή βρίσκεται στο επίκεντρο της κινηματογραφικής αφήγησης, καθώς ο γιατρός παρουσιάζεται ως μια προσωπικότητα που συνέδεσε τη ζωή και την επαγγελματική του προσφορά με την παραμονή της ελληνικής κοινότητας στον τόπο της.

Σύμφωνα με την επίσημη παρουσίαση του ντοκιμαντέρ, οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν στην Ίμβρο κατά τη δεκαετία του 1960 είχαν καταστροφικές συνέπειες για τον ελληνικό πληθυσμό.

Οι διώξεις, η βία, η απώλεια περιουσιών και η αναγκαστική μετανάστευση συνέβαλαν στη δραματική συρρίκνωση της κοινότητας.

Όπως αναφέρεται στην παρουσίαση της ταινίας, ο ελληνικός πληθυσμός μειώθηκε από περίπου 8.000 ανθρώπους σε μόλις 200.

Μέσα σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο, η προσωπική ιστορία του Δημήτρη Φωκά αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς συνδέεται με την προσπάθεια διατήρησης της ελληνικής παρουσίας και της ιστορικής μνήμης στο νησί.

Η προβολή του ντοκιμαντέρ πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 14 Νοεμβρίου στον κινηματογράφο Μπουγιουλού Φενέρ, στην Άγκυρα, στο πλαίσιο του Εθνικού Διαγωνισμού Ντοκιμαντέρ του φεστιβάλ.

Στη συζήτηση που ακολούθησε, ο σκηνοθέτης Ντενίζ Ντεβρέζ εξήγησε ότι βασικός στόχος του ήταν να αναδείξει τον ισχυρό συναισθηματικό δεσμό των Ελλήνων που εξακολουθούν να ζουν στην Ίμβρο με τον τόπο τους.

Η ταινία καταγράφει τις μαρτυρίες ανθρώπων που διατήρησαν την παρουσία τους στο νησί, παρά τις ιστορικές δυσκολίες και τη σταδιακή αποδυνάμωση της κοινότητάς τους.

Σύμφωνα με το φεστιβάλ, ο σκηνοθέτης επιχείρησε να αποτυπώσει το αίσθημα του ανήκειν και την αγάπη για την πατρίδα που παραμένουν ζωντανά μεταξύ των εναπομεινάντων κατοίκων.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τούρκος δημιουργός ασχολείται με την ιστορία της ελληνικής κοινότητας της Ίμβρου.

Το 2023 είχε σκηνοθετήσει το περίπου 15λεπτο ντοκιμαντέρ «Onlar İçin İmroz» («Γι’ αυτούς είναι η Ίμβρος»), το οποίο επικεντρωνόταν στις διώξεις και στον εκτοπισμό των Ελλήνων κατοίκων μετά την όξυνση του Κυπριακού τη δεκαετία του 1960.

Μέσα από προσωπικές αφηγήσεις, η προηγούμενη παραγωγή ανέδειξε τις τραυματικές εμπειρίες της κοινότητας, αλλά και την επιμονή των κατοίκων στη διατήρηση της ιστορικής ονομασίας Ίμβρος, παρά την επίσημη μετονομασία του νησιού σε Γκιοκτσέαντά (Gökçeada).

Το ντοκιμαντέρ παρουσιάστηκε, μεταξύ άλλων, στο ελληνικό φεστιβάλ αρχαιολογικών ταινιών «Αγών», συμμετείχε σε διεθνείς κινηματογραφικές διοργανώσεις και απέσπασε διακρίσεις.

Με τη νέα του ταινία, ο Ντεβρέζ επιστρέφει στην Ίμβρο, αυτή τη φορά εστιάζοντας σε έναν άνθρωπο που επέλεξε να παραμείνει στο νησί και να προσφέρει τις υπηρεσίες του στους κατοίκους του.

Η ιστορία του Δημήτρη Φωκά γίνεται έτσι αφορμή για μια ευρύτερη αφήγηση γύρω από τη μνήμη, την απώλεια και τη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας στην Ίμβρο, μέσα από την κινηματογραφική ματιά ενός Τούρκου σκηνοθέτη.

Πηγή: www.newsbeast.gr

ΣΧΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

  1. Ο ναζί που τρόμαζε ακόμη και τους ναζί: Η φρικιαστική ιστορία του «χασάπη της Βαρσοβίας»
  2. Απόπειρα δηλητηρίασης στρατιωτικού γιατρού: Στον πατέρα η επιμέλεια - Τι ορίστηκε για τη μητέρα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ ΣΤΟ ΝΕΑ

00:00