Συγκλονιστική διάσωση στην Ουκρανία: Drone απομάκρυνε τραυματισμένο στρατιώτη με ακρωτηριασμένο πόδι από το μέτωπο

Μια συγκλονιστική ιστορία από το μέτωπο του πολέμου στην Ουκρανία ήρθε στο φως της δημοσιότητας, με πρωταγωνιστή έναν 25χρονο στρατιώτη, ο οποίος, παρά τον πολύ σοβαρό τραυματισμό του από έκρηξη νάρκης, κατάφερε να επιβιώσει μόνος για οκτώ ημέρες, πριν διασωθεί από ειδικό drone.

Ο Άρτεμ Λίτβιν διέσχιζε ένα χωράφι όταν σημειώθηκε έκρηξη. Μπροστά του βρισκόταν μια δενδροστοιχία και, λίγο πιο πέρα, τα σύνορα με τη Ρωσία. Ο 25χρονος Ουκρανός στρατιώτης είχε χρειαστεί πέντε ημέρες για να φτάσει σε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη θέση στο βορειοανατολικό τμήμα της περιφέρειας του Χαρκόβου. Κατά τη διαδρομή, ο ίδιος και έξι ακόμα στρατιώτες απέφυγαν επιθέσεις από drones, ενώ σκότωσαν δύο Ρώσους στρατιώτες που βρίσκονταν σε ένα όρυγμα.

Λίγες εκατοντάδες μέτρα πριν από τον προορισμό του, ο Λίτβιν πάτησε σε νάρκη.

«Δεν άκουσα τίποτα. Ήταν νάρκη μαγνητικού τύπου. Την ενεργοποίησε το όπλο μου», ανέφερε.

Ο ίδιος τοποθέτησε δύο αιμοστατικούς ιμάντες στο σοβαρά τραυματισμένο δεξί του πόδι και έβγαλε την αρβύλα του. Οι συνάδελφοί του τον μετέφεραν σε μια συστάδα θάμνων, μαζί με έναν ακόμα τραυματία της διμοιρίας, τον Σιάβα. Η ίδια έκρηξη είχε ακρωτηριάσει και το πόδι του δεύτερου στρατιώτη, ο οποίος πέθανε δύο ημέρες αργότερα.

Η απομάκρυνση τραυματιών από την πρώτη γραμμή του πολέμου στην Ουκρανία έχει εξελιχθεί σε εξαιρετικά δύσκολη επιχείρηση. Στα πέντε χρόνια από την έναρξη της ευρείας ρωσικής εισβολής, το μέτωπο έχει μετατραπεί σε μια διαρκώς διευρυνόμενη ζώνη θανάτου, υπό συνεχή επιτήρηση. Οι αλλεπάλληλες επιθέσεις με drones έχουν καταστήσει επικίνδυνη ακόμα και τη χρήση τεθωρακισμένων οχημάτων, ενώ στρατιώτες αναγκάζονται συχνά να παραμένουν επί μήνες σε υπόγεια καταφύγια και οχυρωμένες θέσεις, χωρίς να αντικαθίστανται.

Στρατιώτες της 129ης Ταξιαρχίας, στην οποία υπηρετούσε ο Λίτβιν, επιχείρησαν να τον απομακρύνουν. Αρχικά έστειλαν ένα τηλεχειριζόμενο επίγειο ρομπότ, το οποίο χρησιμοποιείται για τη μεταφορά εφοδίων και τραυματιών. Ωστόσο, τόσο αυτό όσο και τρία ακόμα ρομποτικά οχήματα ακινητοποιήθηκαν στη διαδρομή.

Το έδαφος ήταν ιδιαίτερα δύσβατο, με ποτάμια, λασπωμένα χωράφια και δάση από βελανιδιές και λεύκες. Παράλληλα, μια δεκαμελής ομάδα στρατιωτών ξεκίνησε πεζή για να τον προσεγγίσει. Η απόσταση ήταν μεγάλη και έπειτα από πέντε ημέρες είχαν καταφέρει να καλύψουν μόλις 11 χιλιόμετρα, δηλαδή περίπου τη μισή απόσταση από το σημείο όπου βρισκόταν ο τραυματίας.

«Πονούσα πολύ. Δεν μπορούσα να φάω ούτε να κοιμηθώ. Μέσα σε οκτώ ημέρες κοιμήθηκα μόνο ένα βράδυ», ανέφερε ο Λίτβιν.

Οι συμπολεμιστές του του έστελναν με drones παυσίπονα, τσιγάρα και τρόφιμα, όπως χυλό και κονσερβοποιημένο κρέας. Καθώς δεν υπήρχε προοπτική άμεσης διάσωσης, ζήτησε να του στείλουν μια πατερίτσα, προκειμένου να επιχειρήσει να απομακρυνθεί μόνος του. Όταν, όμως, προσπάθησε να σηκωθεί, έπεσε αμέσως στο έδαφος.

Λίγο αργότερα, ο ασύρματός του ενεργοποιήθηκε ξανά.

«Μου είπαν ότι θα έστελναν ένα τεράστιο πτηνό», είπε χαρακτηριστικά.

Πρόκειται για ένα μεγάλο drone, με δυνατότητα μεταφοράς φορτίου έως 150 κιλά. Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος StarGate, κατασκευής της ουκρανικής εταιρείας SkyFall, διαθέτει ειδική κάψουλα μεταφοράς ανθρώπων, η οποία είναι αναρτημένη κάτω από έξι ισχυρούς έλικες.

Η συγκεκριμένη επιχείρηση διάσωσης με τη χρήση ειδικά σχεδιασμένου drone δεν είχε επιχειρηθεί στο παρελθόν, όπως αναφέρει το δημοσίευμα του Guardian. Ο Αντρίι, ένας από τους χειριστές που συμμετείχαν στην αποστολή, έκανε λόγο για «μια ιδιαίτερα σύνθετη και επικίνδυνη επιχείρηση».

Το StarGate ήταν μεγάλο και εύκολα ορατό, γεγονός που το καθιστούσε πιθανό στόχο για τη ρωσική επίλεκτη μονάδα drones Rubicon. Οι ρωσικές δυνάμεις θα μπορούσαν είτε να επιχειρήσουν να το καταρρίψουν με μικρότερα drones είτε να παρεμβάλουν τα συστήματα επικοινωνίας και πλοήγησής του, προκαλώντας την πτώση του.

Ο Αντρίι και οι συνάδελφοί του από το 475ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα Εφόδου, γνωστό και ως Code 9.2, χρειάστηκαν μία εβδομάδα για να σχεδιάσουν τη διαδρομή.

«Δεν κοιμόμουν, σκεφτόμουν συνεχώς αυτή την επιχείρηση. Κατάφερα να κοιμηθώ μόνο για 15 λεπτά στον καναπέ», ανέφερε ο χειριστής.

Το drone είχε εξοπλιστεί με σύστημα πλοήγησης που αξιοποιούσε τεχνητή νοημοσύνη, επιτρέποντάς του να ακολουθεί προκαθορισμένη διαδρομή ακόμα και σε περίπτωση παρεμβολών στο σήμα GPS, τουλάχιστον θεωρητικά.

Οκτώ ημέρες μετά τον τραυματισμό του, στις 03:00 τα ξημερώματα της 21ης Οκτωβρίου, ο Λίτβιν άκουσε έναν αμυδρό ήχο μέσα στο σκοτάδι. Ο θόρυβος από τους έλικες γινόταν ολοένα και πιο έντονος, μέχρι που το StarGate προσγειώθηκε δίπλα του.

Τα επόμενα λεπτά ήταν καθοριστικά για τη διάσωσή του. Βίντεο από την ενσωματωμένη κάμερα του drone καταγράφει τον Ουκρανό στρατιώτη να βγαίνει έρποντας από το σημείο όπου κρυβόταν και να κινείται με τη βοήθεια των χεριών του και του αριστερού του ποδιού.

«Ανέβηκα στην κάψουλα, άναψα ένα τσιγάρο και έκλεισα τη θυρίδα. Κοίταξα τον ορίζοντα και απογειωθήκαμε. Άφησα πίσω τον ασύρματο και το όπλο μου», περιέγραψε.

Όπως είπε, εκείνη τη στιγμή ένιωθε χαρούμενος και ενθουσιασμένος. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της πτήσης, ο μεγαλύτερος φόβος του ήταν μήπως το drone καταρριφθεί.

«Δεν ανησυχούσα για το ενδεχόμενο τεχνικής βλάβης. Ο μεγαλύτερος φόβος μου ήταν μήπως μας καταρρίψουν», ανέφερε.

Την πορεία του drone παρακολουθούσε με αγωνία ο Αντρίι από απομακρυσμένο κέντρο επιχειρήσεων.

«Τα χέρια μας είχαν ιδρώσει, τρέμαμε. Στην αίθουσα επικρατούσε απόλυτη σιωπή. Όλοι ήταν αγχωμένοι», δήλωσε.

Για την προστασία του Λίτβιν κατά τη διάρκεια της διαδρομής των περίπου 29 χιλιομέτρων, η μονάδα είχε αποστείλει επιπλέον drones συνοδείας. Ανάμεσά τους βρίσκονταν και βαρέος τύπου μη επανδρωμένα αεροσκάφη Vampire, τα οποία επιτέθηκαν σε γνωστές ρωσικές θέσεις, προκειμένου να αποσπάσουν την προσοχή των αντίπαλων δυνάμεων. Η επιχείρηση αντιπερισπασμού στέφθηκε με επιτυχία.

Είκοσι λεπτά αργότερα, το StarGate προσγειώθηκε σε ένα ξέφωτο, όπου τον περίμεναν Ουκρανοί στρατιώτες. «Είσαι δικός μας;», τον ρώτησαν, με τον Λίτβιν να απαντά: «Ναι, είμαι!».

Στο κέντρο επιχειρήσεων επικράτησαν ανακούφιση και χειροκροτήματα.

«Δεν έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου κάτι πιο τρομακτικό και ταυτόχρονα πιο σημαντικό», δήλωσε ο Αντρίι.

Ουκρανοί στρατιώτες πλησίασαν τον τραυματία και τον μετέφεραν σε ένα μικρό υπόγειο καταφύγιο. Εκεί του έκοψαν τη στολή και προσπάθησαν να καθαρίσουν το τραύμα του με οξυζενέ, προκειμένου να απομακρύνουν τις προνύμφες μυγών, οι οποίες είχαν αναπτυχθεί στην πληγή λόγω της παρατεταμένης παραμονής του χωρίς ιατρική φροντίδα.

Ο Λίτβιν είχε προηγουμένως επιχειρήσει να αφαιρέσει μόνος του τμήματα του ποδιού του χρησιμοποιώντας μαχαίρι. Ωστόσο, η προσπάθεια καθαρισμού του τραύματος δεν απέδωσε.

«Οι προνύμφες ήταν ακόμη εκεί. Υπήρχαν πάρα πολλές», ανέφερε.

Λίγες ώρες αργότερα, περίπου το μεσημέρι, ένα θωρακισμένο στρατιωτικό όχημα Humvee έφτασε στο σημείο και τον μετέφερε σε ασθενοφόρο. Ακολούθησε η διακομιδή του σε χειρουργική μονάδα στο Χάρκοβο, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας, η οποία βρίσκεται υπό συνεχή ρωσική απειλή.

Εκεί, οι γιατροί τού έκαναν μετάγγιση αίματος και προχώρησαν στον ακρωτηριασμό του δεξιού ποδιού του στο ύψος του γονάτου.

Στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε στρατιωτικό νοσοκομείο στο Λβιβ, στη δυτική Ουκρανία, όπου συνεχίζει την αποθεραπεία του μαζί με άλλους τέσσερις στρατιώτες που έχουν επίσης χάσει κάποιο άκρο τους.

«Αυτό που μου συνέβη είναι ένα θαύμα. Ήταν σαν να ανέβηκα στους ουρανούς», δήλωσε ο Λίτβιν.

Όπως πρόσθεσε, η μεταφορά με το StarGate ήταν σαφώς πιο άνετη σε σύγκριση με τη χρήση επίγειου ρομπότ.

«Το επίγειο ρομπότ κινείται αργά και σε ταρακουνάει σαν να βρίσκεσαι μέσα σε πλυντήριο ρούχων. Όταν είσαι τραυματισμένος, αυτό μπορεί να σε τρελάνει».