Νέα μελέτη: Παιδιά που έχουν συλληφθεί μέσω εξωσωματικής έχουν διαφορoποίηση στο DNA

Η εξωσωματική γονιμοποίηση ενδέχεται να αφήνει ένα διακριτικό αποτύπωμα στο DNA των παιδιών: μελέτη στην Κίνα βρήκε ελαφρώς περισσότερο LINE-1, ένα από τα «γονίδια που μετακινούνται».

Τα παιδιά που έχουν συλληφθεί μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης ενδέχεται να φέρουν ένα ανεπαίσθητο χαρακτηριστικό στο DNA που σχετίζεται με τα λεγόμενα «γονίδια που μετακινούνται», σύμφωνα με μια νέα μελέτη. Το χαρακτηριστικό αφορά το LINE-1, του οποίου οι ποσότητες ήταν ελαφρώς υψηλότερες στα παιδιά της εξωσωματικής.

Ερευνητές στην Κίνα ανέλυσαν δείγματα αίματος από 75 παιδιά: 33 είχαν συλληφθεί μέσω εξωσωματικής και 42 χωρίς θεραπεία γονιμότητας. Εστίασαν στο LINE-1, μια κινητή αλληλουχία DNA που μπορεί να αντιγράψει τον εαυτό της και να εισάγει νέα αντίγραφα σε άλλα σημεία του γονιδιώματος.

Τι βρήκαν οι ερευνητές στο DNA των παιδιών της εξωσωματικής

Οι ερευνητές εντόπισαν 11 γονιδιωματικές θέσεις όπου οι εισαγωγές του LINE-1 διέφεραν μεταξύ των δύο ομάδων και 14 θέσεις όπου διέφεραν οι διαγραφές του.

Ορισμένες από αυτές βρίσκονταν κοντά σε γονίδια που είχαν προηγουμένως συσχετιστεί με μεταβολικές, καρδιαγγειακές, νευρολογικές και καρκινικές παθήσεις.

Τι έδειξε η σύγκριση αδελφών στις τρεις οικογένειες

Σε τρεις οικογένειες οι ερευνητές συνέκριναν ένα παιδί που είχε συλληφθεί μέσω εξωσωματικής με ένα αδελφάκι του που είχε συλληφθεί χωρίς θεραπεία γονιμότητας. Το παιδί της εξωσωματικής παρουσίαζε περισσότερο DNA LINE-1 και στις τρεις περιπτώσεις.

Η διαφορά φάνηκε πιο έντονη στα κορίτσια, αν και η μελέτη ήταν πολύ μικρή για να διαπιστωθεί εάν αυτή η διαφορά μεταξύ των φύλων είναι αξιόπιστη. Δεν διαπιστώθηκε καμία σαφής διαφορά μεταξύ της συμβατικής εξωσωματικής και της ICSI, όπου ένα μόνο σπερματοζωάριο εγχέεται σε ένα ωάριο.

Προκαλεί βλάβη η εξωσωματική γονιμοποίηση;

Τα ευρήματα δεν σημαίνουν ότι η εξωσωματική γονιμοποίηση προκαλεί επιβλαβείς γενετικές μεταλλάξεις ή κάνει τα παιδιά να είναι σε κακή υγεία. Η ομάδα δεν μέτρησε αν τα γειτονικά γονίδια συμπεριφέρονταν διαφορετικά ούτε παρακολούθησε τα παιδιά για να διαπιστώσει αν εμφανίστηκαν προβλήματα υγείας.

Οι ερευνητές δεν διέθεταν DNA και από τους δύο γονείς, οπότε δεν μπόρεσαν να προσδιορίσουν αν οι διαφορές στο LINE-1 προέκυψαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας γονιμότητας ή ήταν κληρονομικές. Η εγκυμοσύνη, η ίδια η υπογονιμότητα ή άλλοι παράγοντες θα μπορούσαν επίσης να συμβάλλουν.

Παρ’ όλα αυτά, τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή ενδέχεται να αφήνει ένα διακριτικό γονιδιωματικό αποτύπωμα που αξίζει να διερευνηθεί σε οικογενειακές μελέτες.

https://www.instagram.com/p/DeHiNIlibys/?utm_source=ig_embed&utm_campaign=loading