Γιώργος Νταλάρας: «Ο Παρτιζάνος», νέο τραγούδι για τον Μανώλη Γλέζο

Ο Γιώργος Νταλάρας ερμηνεύει το τραγούδι «Ο Παρτιζάνος», αφιερωμένο στον Μανώλη Γλέζο, με στίχους και μουσική του Παντελή Κυραμαργιού. Το τραγούδι κυκλοφορεί στις ψηφιακές πλατφόρμες μουσικής και προαναγγέλλει το album «Άνθρωποι από Φωτιά». Η φυσική έκδοση του album, σε μορφή βιβλίου-βινυλίου, θα είναι διαθέσιμη τον Δεκέμβριο.

Όταν γεννήθηκε η ιδέα για ένα album αφιερωμένο σε ανθρώπους-ήρωες, ο Γιώργος Νταλάρας ζήτησε από τον Παντελή Κυραμαργιό ένα τραγούδι για τον Μανώλη Γλέζο. «Του το χρωστάω», είπε, και ήρθε η ώρα να σβηστεί το χρέος.

Το τραγούδι «Ο Παρτιζάνος» κυκλοφορεί ήδη στις ψηφιακές πλατφόρμες μουσικής, ως προάγγελος του album «Άνθρωποι από Φωτιά». Η φυσική έκδοση του ολοκληρωμένου έργου, σε μορφή βιβλίου-βινυλίου, θα είναι διαθέσιμη τον Δεκέμβριο. Το τραγούδι μπορείτε να το ακούσετε και στο YouTube.

Οι συντελεστές

Την ενορχήστρωση υπογράφουν από κοινού ο Παντελής Κυραμαργιός και οι No Pasaran. Έπαιξαν οι μουσικοί Άκης Γαβαλάς (ντραμς), Γιάννης Γρυπαίος (ηλεκτρικό μπάσο), Θανάσης Μάντζαρης (πιάνο), Γιάννης Ταυλάς (ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα), Μάριος Ιβάν Παπούλιας (βιολί), Αλέξανδρος Ζουγανέλης (φλάουτο), Παντελής Κυραμαργιός (ακουστική κιθάρα) και Γιάννης Καρακατσάνης (κρουστά).

Η μίξη και το mastering έγιναν από τον Ηλία Λάκκα. Η ζωγραφιά του Μανώλη Γλέζου είναι του Γιώργου Λειβαδιωτάκη.

Λίγα λόγια για το τραγούδι

Τη νύχτα της 30ής Μαΐου 1941 ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας κατέβασαν τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη. Η πράξη αυτή, εκτός από τον συμβολισμό της, έδειξε τις δυνατότητες της αντίστασης και γέμισε την Ελλάδα με ελπίδα και αίσθημα νίκης.

Ο Μανώλης Γλέζος όμως δεν έγινε εθνικός ήρωας, το αντίθετο μάλιστα. Πέρασε 16 χρόνια σε φυλακές και εξορίες και καταδικάστηκε δύο φορές σε θάνατο. Υπεράσπισή του ήταν η παγκόσμια κατακραυγή προς τις αποφάσεις των ελληνικών κυβερνήσεων και εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής, όπως ο Πικάσο, ο Καμύ και ο Σαρτρ.

Μετά τη Χούντα οι διώξεις σταμάτησαν. Ο Γλέζος όμως, μέχρι τα 96 του χρόνια, δεν σταμάτησε να ασχολείται με τα κινήματα και να παλεύει.

«Το δυσκολότερο πράγμα για μένα είναι ότι ζω και οι φίλοι μου, οι άνθρωποι που πολέμησα μαζί τους και αντιμετωπίσαμε μαζί τον θάνατο, δεν ζουν σήμερα», έλεγε. Γι’ αυτό κράτησε την υπόσχεση που έδιναν πριν από τις μάχες και τις εκτελέσεις και έζησε έναν αιώνα και για εκείνους. Το τραγούδι είναι αφιερωμένο στον Μανώλη Γλέζο αλλά και σε εκείνους.

Οι στίχοι

Σημαία που λερώνει τον ήλιο κηλιδώνει
Τα χέρια σας φτιαγμένα να την σκίζουν
Τα βήματά σας βράχια να ραγίζουν

Η νύχτα των θαυμάτων στην πόλη των θανάτων
Η μνήμη σου σαν σφαίρα μιας τσιγγάνας
κι η πιο έντονη ανάμνηση, της μάνας

Εσύ Καπετάνιε, στη φουρτούνα, στον μουσώνα
για πάντα στο τιμόνι του αγώνα
για χρόνια, πόσα χρόνια...

Αχ Παρτιζάνε, δεν έβαλες ιδέες στη φορμόλη
κι ύψωνες μες στην μπόρα τη γροθιά Μανώλη

Η Αθήνα όλη μαζί σου κι ας ήσουν στο κελί σου
μαζί και το μολύβι του Πικάσο κι ας μην είχες χαρτί δεν πήγες πάσο

Σαν άκουγες γλυκέ μου το θρόισμα του ανέμου
τα μάτια σου γυαλίζαν σαν καθρέφτες για λίγο οι νεκροί στη γη δραπέτες