Το drone καμικάζι «Πυρπολητής» που θα προστατεύει τις ελληνικές θάλασσες – Ήταν ο φόβος και ο τρόμος του οθωμανικού στόλου

Ένα νέο μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας, σχεδιασμένο και κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού, παρουσίασε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Πρόκειται για τον «Πυρπολητή», ένα ελληνικό θαλάσσιο drone που συνδυάζει δυνατότητες επιτήρησης και αναγνώρισης με τη δυνατότητα εκτέλεσης επιθετικών αποστολών εναντίον εχθρικών πλοίων.

Το νέο σύστημα αποκαλύφθηκε στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά, κατά την τελετή εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια.

Στόχος του προγράμματος είναι η ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του Στόλου με σύγχρονα μη επανδρωμένα μέσα, ενώ εξετάζεται η προοπτική μαζικής παραγωγής του σκάφους.

Ο «Πυρπολητής» ανήκει στην κατηγορία των USV (Unmanned Surface Vehicles), δηλαδή των μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας, τα οποία μπορούν να επιχειρούν στη θάλασσα χωρίς πλήρωμα επί του σκάφους.

Σύμφωνα με όσα μετέδωσε η ΕΡΤ, το σκάφος έχει μήκος μόλις 5 μέτρων και μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα άνω των 40 κόμβων, που αντιστοιχεί σε περισσότερα από 74 χιλιόμετρα την ώρα. Διαθέτει επίσης υψηλή αυτονομία, χωρίς να έχουν δοθεί στη δημοσιότητα συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια και τη διάρκεια των αποστολών του.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας του, οι οποίες, σύμφωνα με την ενημέρωση που δόθηκε κατά την παρουσίαση, βρίσκονται στο τελικό στάδιο των δοκιμών.

Το στοιχείο που ξεχωρίζει τον «Πυρπολητή» από ένα συμβατικό μη επανδρωμένο σκάφος επιτήρησης είναι η δυνατότητα αξιοποίησής του σε αποστολές μονής κατεύθυνσης (One Way Attack). Σε αυτό το σενάριο, το σκάφος μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο προσβολής εχθρικού στόχου, μεταφέροντας εκρηκτικό φορτίο.

Η σχεδίαση του ελληνικού USV προβλέπει πολλαπλές χρήσεις, από την παρακολούθηση θαλάσσιων περιοχών έως την υποστήριξη επιχειρήσεων του Πολεμικού Ναυτικού.

Ειδικότερα, οι δυνατότητές του περιλαμβάνουν:

Κατά την παρουσίαση του συστήματος, ο Νίκος Δένδιας περιέγραψε τις δυνατότητές του, σημειώνοντας ότι μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας έδωσε έμφαση στη δυνατότητα αξιοποίησης μη επανδρωμένων και αυτόνομων συστημάτων σε αποστολές επιτήρησης και περιπολίας. Όπως επισήμανε, η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να περιορίσει σημαντικά τις ημέρες παραμονής του προσωπικού του Πολεμικού Ναυτικού στη θάλασσα, επιτρέποντας την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των διαθέσιμων μέσων και ανθρώπινων πόρων.

Σύμφωνα με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ο «Πυρπολητής» αποτελεί έργο του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού. Η σχεδίαση, η ανάπτυξη και η κατασκευή του πραγματοποιήθηκαν εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, στοιχείο που αναδεικνύει τη δυνατότητα ανάπτυξης εγχώριων αμυντικών συστημάτων.

Η παρουσίασή του εντάσσεται στην προσπάθεια ενίσχυσης των δυνατοτήτων των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στον τομέα των μη επανδρωμένων και αυτόνομων συστημάτων, σε μια περίοδο κατά την οποία τα θαλάσσια drones αποκτούν αυξανόμενη σημασία στις σύγχρονες ναυτικές επιχειρήσεις.

Η προοπτική μαζικής παραγωγής του «Πυρπολητή» θα μπορούσε να επιτρέψει την ευρύτερη αξιοποίησή του από τον Στόλο. Ωστόσο, δεν έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα παραγωγής, αριθμός σκαφών ή λεπτομέρειες για το επιχειρησιακό πρόγραμμα ένταξής του.

Η ονομασία του νέου μη επανδρωμένου σκάφους παραπέμπει στην ελληνική ναυτική ιστορία και ειδικότερα στα πυρπολικά που χρησιμοποιήθηκαν κατά την Επανάσταση του 1821.

Την περίοδο εκείνη, οι Έλληνες ναυτικοί αξιοποιούσαν μικρά σκάφη φορτωμένα με εύφλεκτα υλικά και εκρηκτικές ύλες, προκειμένου να πλήξουν μεγαλύτερα πολεμικά πλοία του οθωμανικού στόλου.

Οι πυρπολητές οδηγούσαν τα σκάφη τους κοντά στον εχθρικό στόχο, τα προσκολλούσαν πάνω του και ενεργοποιούσαν τον μηχανισμό ανάφλεξης, πριν απομακρυνθούν με μικρές λέμβους.

Περίπου δύο αιώνες αργότερα, η ίδια βασική ιδέα της αξιοποίησης ενός μικρού σκάφους για την προσβολή ενός μεγαλύτερου πλοίου αποκτά διαφορετική τεχνολογική μορφή.

Ο σύγχρονος «Πυρπολητής» δεν απαιτεί πλήρωμα πάνω στο σκάφος και ενσωματώνει συστήματα ελέγχου και πλοήγησης, ενώ αναπτύσσεται και η δυνατότητα αυτόνομης λειτουργίας του.

Με αυτόν τον τρόπο, το Πολεμικό Ναυτικό επιδιώκει να εντάξει στην επιχειρησιακή του φιλοσοφία ένα νέο μέσο που συνδυάζει την επιτήρηση, τη συλλογή πληροφοριών και τη δυνατότητα επιθετικής δράσης, με στόχο την ενίσχυση των δυνατοτήτων του ελληνικού Στόλου.