Το παρασιτικό σκουλήκι, απορροφά το αίμα και μπορεί να μεταδοθεί στον άνθρωπο, προκαλώντας ακόμα και τύφλωση.

Η υπόθεση, που περιγράφεται λεπτομερώς σε κυβερνητική έκθεση, είναι η πρώτη στο Ηνωμένο Βασίλειο και φαίνεται να συνδέεται με τον ιδιοκτήτη του ζώου που του δίνει μια μοντέρνα διατροφή ωμής τροφής.

Η άψητη φύση του κρέατος στις δίαιτες ωμών τροφίμων σημαίνει ότι οι προμήθειες διατρέχουν τον κίνδυνο να μολυνθούν από παράσιτα ή παθογόνα.

Ενώ περιπτώσεις του παρασίτου, που ονομάζεται Linguatula serrata, έχουν καταγραφεί στη Βρετανία πριν, όλα αυτά ήταν οικόσιτα που εισήχθησαν στο Ηνωμένο Βασίλειο από χώρες όπου η μόλυνση είναι πιο συχνή.

Οι άνθρωποι μπορούν να μολυνθούν από τα σκουλήκια ερχόμενοι σε επαφή με το σάλιο, βλέννα των κοπράνων ενός μολυσμένου κατοικίδιου ζώου.

Από εκεί, τα παράσιτα μπορούν να προσκολληθούν στο πίσω μέρος του λαιμού ή ενδεχομένως να περάσουν στο έντερο και να τρυπώσουν σε άλλους ιστούς, προκαλώντας μια σειρά από πιθανά προβλήματα όπως δυσκολίες στην αναπνοή, αγωνιώδη πόνο και απώλεια όρασης.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, τα σκουλήκια έχουν βρεθεί ακόμη και στα μάτια των ανθρώπων.

Οι άνθρωποι μπορούν να μολυνθούν από τα σκουλήκια τρώγοντας μισοψημένα κρέατα, αλλά και μέσω τροφίμων που έχουν μολυνθεί τυχαία με μολυσμένα κόπρανα, καθώς και από το σάλιο και τη μύξα των κατοικίδιων ζώων.

Τα συμπτώματα αυτού περιλαμβάνουν υπερβολικό βλεννογόνο, ερεθισμό, αιμορραγία στο λαιμό, συχνό φτάρνισμα και δυσκολίες στην αναπνοή.

Ενώ έχουν αναφερθεί περιπτώσεις σε όλες τις ηλικίες, τα παιδιά θεωρούνται συνήθως πιο ευάλωτα στη μόλυνση λόγω μιας πιο ξέγνοιαστης στάσης απέναντι στην υγιεινή γύρω από τα κατοικίδια ζώα της οικογένειας.

Η μόλυνση στα κατοικίδια ζώα συνήθως αποφεύγεται εξασφαλίζοντας ότι το κρέας που τους ταΐζεται είτε καταψύχεται είτε μαγειρεύεται σωστά.