Δάκρυσαν όλοι στη Φαρμακευτική Σχολή του ΕΚΠΑ. H μητέρα της Γαρυφαλλιάς Ψαρράκου που δολοφονήθηκε στην Φολέγανδρο από τον σύντροφό της, παρέλαβε μέσα σε φορτισμένο κλίμα το μεταπτυχιακό δίπλωμα της κόρης της στη Φαρμακευτική στο πλαίσιο εκδήλωσης για τις «Γυναικοκτονίες».

Συγκλόνισε η μητέρα της

«Σου υπόσχομαι Γαρυφαλλιά μου να είμαι δυνατή. Πάντα έτσι με έλεγες δυνατή», είπε. «Πολυαγαπημένη μου Γαρυφαλλιά, σήμερα βρισκόμαστε εδώ για να σε τιμήσουμε. Σήμερα παίρνεις το μεταπτυχιακό σου αγαπημένο μου παιδί. Νιώθω πως ότι και να πω είναι λίγο για εσένα με πλημμυρίζουν τόσα συναισθήματα και σκέψεις, τόσες αναμνήσεις, εικόνες, γέλια, μυρωδιές, αγκαλιές. Πώς να σας τα κάνω όλα αυτά λέξεις; Πώς να τα κάνω λόγια να σας τα πω;», τόνισε χαρακτηριστικά.

«Κοίτα Γαρυφαλλιά μου, τα κατάφερες κορίτσι μου»

Η μητέρα της Γαρυφαλλιάς αναφέρθηκε στην αγάπη της κόρης της για την φαρμακευτική επιστήμη και αναφερόμενη στο μεταπτυχιακό της είπε «εκεί ψηλά που είσαι μας στέλνεις δώρα κορίτσι μου».

«Ήσουν πάντα ταπεινή, χαμηλών τόνων αλλά με ένα πανίσχυρο όπλο: το χαμόγελό σου, η ευγένειά σου η καλοσύνη σου. Θυμάμαι τον κόπο σου, την προθυμία σου και την αστείρευτη αγάπη γι’ αυτό που έκανες. Πάντα ήσουν ένας στρατιώτης για την επιστήμη σου. Κάποιες φορές σε κοιτούσα κρυφά από την πόρτα. Ήσουν σκυμένη σε ένα γραφείο, χαμένη ανάμεσα στα βιβλία σου. Κοίτα Γαρυφαλλιά μου, τα κατάφερες κορίτσι μου. Είμαι τόσο περήφανη για εσένα. Όλοι είμαστε. Ακόμη κι από εκεί ψηλά που είσαι μας στέλνεις δώρα κορίτσι μου. Ακόμη και από εδώ που είμαι σου στέλνω την αγάπη μου εκεί στους καθαρούς ουρανούς που βρίσκεσαι. Η αγάπη μου για εσένα είναι τόσο μεγάλη και δυνατή που ξεπερνά τον πόνο μου πραγματικά. Αυτό μου άφησες παιδί μου αγάπη και φως και δυνάμεις στα λόγια μου».

Το ταξίδι χωρίς επιστροφή

Στη συνέχεια, η μητέρα της Γαρυφαλλιάς μίλησε και για το μοιραίο ταξίδι στην Φολέγανδρο.

«Έφυγες για ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή, χωρίς να το έχεις επιλέξει. Τόσο βίαιος ο τρόπος και τόσο φωτεινός ο δρόμος του παραδείσου. Ένα φως είσαι και εσύ ανάμεσα σε αγγέλους. Ένα φως που δεν στάθηκε αρκετό να σε γλιτώσει από το σκοτάδι αυτού του δολοφόνου. Μακάρι αυτός ο άνανδρος να έπαιρνε λίγο από το φως σου και το αγγελικό σου βλέμμα και να έσωζε την ψυχή του κι εσένα. Κι εγώ εδώ κορίτσι μου συνεχίζω το ταξίδι, θα προχωράω για πάντα. Μα πάντα κάτι θα μου λείπει: η παρουσία σου άγγελε μου. Ήταν τόσο άδικο αυτό για εσένα. Τόσο άδικο. Ακόμη δεν έχω καταλάβει πως έφυγες παιδί μου. Ακόμα. Σου υπόσχομαι Γαρυφαλια μου να είμαι δυνατή. Πάντα έτσι με έλεγες δυνατή. Μαζί με τον πατέρα σου σου δίνουμε μία υπόσχεση: να σε τιμούμε πάντα και θα σε κρατάμε φυλαχτό μας στην καρδιά μας».

«Σου υποσχόμαστε να είμαστε δίκαιοι απέναντι στα αδέρφια σου. Να είμαστε οι ίδιοι γονείς που ήμασταν πάντα για εσάς. Τα αδέλφια σου μας δίνουν πάρα πολύ μεγάλη δύναμη και χρειάζονται κι εμάς να είμαστε δυνατούς δίπλα τους. Έχουμε τέσσερα υπέροχα παιδιά κι είμαστε περήφανοι για εσάς. Τα τρία είναι ακόμη κοντά μας κι ένα είναι ψηλά στον ουρανό. Σας αγαπάμε πάρα πολύ».

Αργότερα, σύμφωνα με το protothema.gr, απευθύνθηκε ως μητέρα στους νέους θέλοντας να περάσει τα δικά της μηνύματα για την πατριαρχία αλλα και τη διαφορετικότητα.

«Είμαι μάνα και νιώθω μάνα όλων σας. Εδώ σε αυτή τη θέση θα μπορούσε να είναι η δική σας μητέρα. Είναι το πιο δύσκολο πράγμα να είσαι γονιός. Δυστυχώς δεν σπουδάζεις γονιός. Μαθαίνουμε να είμαστε μαζί σας και ωριμάζουμε με εσάς. Εμείς γεννάμε το μέλλον. Εσείς είστε το μέλλον και το ονειρευόμαστε καλύτερο για εσάς και το χτίζουμε μαζί σας. Το μέλλον είναι στα χέρια σας. Δώστε σας παρακαλώ δεύτερες ευκαιρίες στη σκέψη σας. Ψάξτε καλά τον εαυτό σας κι εμείς θα είμαστε πάντα δίπλα σας να σας υποστηρίζουμε. Βγάλτε τον καλύτερό σας εαυτό και μη ξεχνάτε πως τυχαία έχετε γεννηθεί αγόρια ή κορίτσια. Σκουρόχρωμα ή ανοιχτόχρωμα ή με κάποια ιδιαιτερότητα. Σεβαστείτε λοιπόν τη διαφορετικότητα του άλλου. Να υπερασπίζεστε και τον αδύναμο. Ο κάθε άνθρωπος κουβαλά μια ιστορία από πίσω. Όλοι γεννιόμαστε μοναδικοί και είμαστε μοναδικοί. Οι καλοί άνθρωποι δεν γεννιούνται καλοί. Επιλέγουν να είναι. Αυτό είναι το μήνυμα που θέλω να σας περάσω. »

Και στο τέλος απήγγειλε το συγκλονιστικό ποίημα του Γιάννη Ρίτσου: «Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους». Το αφιέρωσε σε όλες τις μάνες που έχουν χάσει τα παιδιά τους: «Στη μητέρα του Παύλου, του Γιακουμάκη, του Ζακ», είπε.

Το κομμάτι από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου που απήγγειλε:

«Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους,
τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια τής μητέρας τους
την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΐ κι ακούει το νερό να κοχλάζει
σα να σπουδάζει τον ατμό και το χρόνο. Πάντα εκεί –

Και το σπίτι παίρνει ένα άλλο στένεμα και πλάτεμα

σάμπως να πιάνει σιγαλή βροχή
καταμεσής καλοκαιριού, στα ερημικά χωράφια.
Δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά. Μένουν στο σπίτι
κι έχουν μια ξέχωρη προτίμηση να παίζουν στον κλεισμένο διάδρομο
και κάθε μέρα μεγαλώνουν μέσα στην καρδιά μας, τόσο
που ο πόνος κάτω απ’ τα πλευρά μας, δεν είναι πια απ΄τη στέρηση
μα απ’ την αύξηση. Κι αν κάποτε οι γυναίκες βγάζουν μια κραυγή στον ύπνο τους,
είναι που τα κοιλοπονάνε πάλι».