Οι διαδηλώσεις στη Μαδαγασκάρη ξεκίνησαν από νέους που ζητούσαν καλύτερη ζωή, αλλά κατέληξαν να ανατρέψουν τον άνθρωπο που κάποτε παρουσιαζόταν ως «ελπίδα του έθνους».

Την Τρίτη, έξω από το προεδρικό μέγαρο στην Ανταναναρίβο, ο συνταγματάρχης Μάικλ Ραντριανιρίνα, επικεφαλής της CAPSAT, δήλωσε ότι ο στρατός αναλαμβάνει προσωρινά τη διακυβέρνηση, αναστέλλοντας δημοκρατικούς θεσμούς όπως η εκλογική επιτροπή. Παράλληλα, δεσμεύθηκε ότι θα προκηρυχθούν εκλογές μέσα σε δύο χρόνια.

Μαδαγασκάρη: Η Gen Z στο προσκήνιο της αλλαγής

Η συμμετοχή της νεολαίας υπήρξε καταλυτική. «Το κίνημα γεννήθηκε στους δρόμους και πρέπει να σεβαστούμε τις φωνές τους», δήλωσε ο Ραντριανιρίνα. Χιλιάδες πολίτες κατέκλυσαν την πρωτεύουσα πανηγυρίζοντας την πτώση του προέδρου Άντρι Ραζοελίνα, με σημαίες και τραγούδια ελευθερίας.

Η ίδια στρατιωτική μονάδα είχε βοηθήσει τον Ραζοελίνα να ανέλθει στην εξουσία το 2009. Σήμερα, όμως, η ιστορία φαίνεται να επαναλαμβάνεται εις βάρος του. Το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας αναγνώρισε επίσημα τον Ραντριανιρίνα ως μεταβατικό ηγέτη, ενώ ο Ραζοελίνα παραμένει εξαφανισμένος, δηλώνοντας ότι βρίσκεται σε «ασφαλές σημείο».

Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν ειρηνικά, με βασικά αιτήματα την επίλυση των συνεχών διακοπών ρεύματος και νερού. Ωστόσο, η οργή απέναντι στη διαφθορά και την ανεργία μετέτρεψε το κίνημα σε πανεθνική εξέγερση.

Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, τουλάχιστον 22 άνθρωποι σκοτώθηκαν και περισσότεροι από 100 τραυματίστηκαν στις συγκρούσεις με την αστυνομία. Ο Ραζοελίνα, που είχε εκλεγεί με τη φήμη του «νεαρού μεταρρυθμιστή», βρέθηκε στο επίκεντρο σκανδάλων ευνοιοκρατίας και πολιτικής διαφθοράς. Η Αφρικανική Ένωση και ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν καταδίκασαν το στρατιωτικό πραξικόπημα, ενώ οι ΗΠΑ κάλεσαν για «ειρηνική και συνταγματική επίλυση».

Η Μαδαγασκάρη έχει βιώσει αλλεπάλληλες πολιτικές κρίσεις τις τελευταίες δεκαετίες, γεγονός που έχει επιδεινώσει τη φτώχεια και την αστάθεια. Με το 75% του πληθυσμού να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, η νέα κρίση απειλεί να βυθίσει τη χώρα ακόμη περισσότερο.

Ενώ οι πανηγυρισμοί συνεχίζονται στην πρωτεύουσα, το ερώτημα παραμένει: θα οδηγήσει η «επαναστατική αλλαγή» σε δημοκρατική αναγέννηση ή σε ένα νέο κύκλο στρατιωτικής διακυβέρνησης;

Η ιστορία της Μαδαγασκάρης δείχνει ότι κάθε ελπίδα για αλλαγή συνοδεύεται από κύματα αστάθειας. Και αυτή τη φορά, η ελπίδα βρίσκεται στα χέρια μιας νέας γενιάς — μιας Gen Z που αρνείται να σιωπήσει.