Το χαριτωμένο τετράχρονο αγόρι φαίνεται πως ενόχλησε περισσότερο τον Ντόναλντ Τραμπ από τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων που ζητούσαν απαντήσεις στα δεκάδες ζητήματα που ο Αμερικανός Πρόεδρος με την ταχύτητα που είχε υποσχεθεί προεκλογικά έχει «ανοίξει».

Η συνέντευξη τύπου από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ στο τέλος της διαδικασίας είχε τελικώς περισσότερα μηνύματα – άμεσα και έμμεσα – από την πλευρά του παρά ειδήσεις.

Μήνυμα απάντηση στο Time και στο ερώτημα ποιος είναι το «αφεντικό»

Αρχικά το «σκηνικό» της συνέντευξης ήταν μία άμεση απάντηση στο ερώτημα που έθεσε με το εξώφυλλό του το περιοδικό Time την περασμένη εβδομάδα για το εάν οι ΗΠΑ έχουν Πρόεδρο τον εκλεγμένο από τον Αμερικανικό λαό Ντόναλντ Τραμπ ή τον Έλον Μασκ. Ο Τραμπ καθ’ όλη την διάρκεια της συνέντευξης τύπου καθόταν στο Προεδρικό γραφείο ενώ ο Έλον Μασκ όρθιος έδινε απαντήσεις και τοποθετήθηκε αναφορικά με τις αρμοδιότητες του υπερυπουργείου που του έχει ανατεθεί.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ χωρίς λέξη ξεκαθάρισε όχι μόνο προς την κοινή γνώμη, ή τα αντιπολιτευόμενα μέσα αλλά και στον ίδιο τον μεγιστάνα της τεχνολογίας πως δεν υπάρχει άλλο «νούμερο 1» στον Λευκό Οίκο. Ο Τραμπ είναι maitre σε αυτού του τύπου τις σημειολογικές τοποθετήσεις οι οποίες δίνουν προς όλα τα μέτωπα την απάντηση που ο ίδιος θέλει χωρίς να εκτεθεί ή να χρειαστεί να προσθέσει το παραμικρό. Ειδικά στο κομμάτι της δυναμικότητας και της ισχύος, ο Τραμπ δεν δέχεται καν πως υπάρχει δεύτερος μετά από αυτόν και φρόντισε να το κάνει απόλυτα κατανοητό στον Μασκ.

Μήνυμα «η δύναμη εγκυμονεί κινδύνους»

Ο Τραμπ αφήνοντας τον Μασκ να κάνει την δύσκολη δουλειά της ανάλυσης του πώς το υπουργείο του θα «δώσει στους Αμερικανούς πολίτες περισσότερα για τα χρήματα που αυτοί πληρώνουν ως φόρους» από τη μία ικανοποίησε την ξεκάθαρη – από κάθε άποψη - «δίψα» του Μασκ να βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής και της δημοσιότητας και από την άλλη προφύλαξε και πάλι μαεστρικά τον εαυτό του από τις «κακοτοπιές».

Στον αντίποδα, ο Έλον Μασκ εξέλαβε ως δείγμα εμπιστοσύνης από τον Πρόεδρο τη συγκεκριμένη κίνηση και ήρθε αρκετές φορές σε αμηχανία όταν οι δημοσιογράφοι τον πίεσαν για αποδείξεις αναφορικά με την διαφθορά που καθημερινά δηλώνει μέσω του ιδιόκτητου Χ πως πατάσσει. Χαρακτηριστικότερη στιγμή η ερώτηση δημοσιογράφου στην οποία ο Μασκ ενημερώθηκε πως τα 50 εκατομμύρια δολάρια του USAID που προορίζονταν για την αγορά προφυλακτικών που ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο ισχυριζόταν πως αφορούν της Γάζα προορίζονταν για τη Μοζαμβίκη ως μέτρο προστασίας από την εξάπλωση του ιού του HIV…

Ο Μασκ που έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να εκφράζεται – έναν τρόπο που δεν αναγνωρίζει επίσημο και χαλαρό απάντησε με ειλικρίνεια, η αλήθεια είναι, «πολλά από όσα θα πω ή έχω πει χρειάζονται διόρθωση»… Ο Μασκ θα βρίσκεται όλο και πιο πολύ σε δύσκολη θέση όσο θα επιμένει στην πρακτική της υπερέκθεσης και όταν τα πράγματα για τα οποία θα κληθεί να απαντήσει δεν αφορούν απλά ένα κονδύλι για τη Μοζαμβίκη τότε δεν θα αρκεί το «συγγνώμη λάθος».

Μήνυμα αλλαγής στην άσκηση πολιτικής

Ο Τραμπ μέσα και από τη συγκεκριμένη συνέντευξη τύπου επιμένει να προωθεί μία σημαντική αλλαγή στον τρόπο διοίκησης της χώρας. Ο ίδιος και πάλι δεν αρθρώνει τίποτε ακραίο σε αντίθεση με τα όσα έπραττε το 2017 στην πρώτη του θητεία. Μέσα από το Μασκ και το υπουργείο του έχει ήδη φέρει στο προσκήνιο δίνοντας έμφαση στο «όλα στο φως» και στο «τα χρήματα των Αμερικανών θα πρέπει να δαπανώνται συνετά» - στοιχεία στα οποία κανένας δεν έχει ένσταση – μία νέου τύπου πρακτική διώξεων.

Μετά το κλείσιμο της USAID από την οποία και ο ίδιος ο Μασκ έχει λάβει τουλάχιστον 500.000 δολάρια για τα συστήματα της Starlink που είχε στείλει το 2022 στην Ουκρανία μετά τη ρωσική εισβολή – τώρα έχει το «ΟΚ» του Προέδρου να προχωρήσει ακόμη και σε Υπουργεία, όπως το Παιδείας αλλά και το Εθνικής Άμυνας. Ο Τραμπ δεν έχει μετατρέψει τυχαία τον Μασκ σε αγγελιοφόρο αλλά και σε «σάκο του μποξ». Γνωρίζει πως δεν υπάρχει δημόσια διοίκηση πουθενά στον πλανήτη χωρίς «θολά» σημεία.

Ο Τραμπ ξέρει πολύ καλά πως εάν ο μεθοδικός Μασκ καταφέρει να φέρει στο φως έστω ένα μεγάλο σκάνδαλο κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος, θα έχει αρκετά στα χέρια του για να επιμείνει στην αλλαγή άσκησης πολιτικής. Σήμερα ο μεγάλος αντίπαλος – καθώς οι Δημοκρατικοί ακόμη και σήμερα δεν έχουν κανένα πλάνο για να ασκήσουν αντιπολίτευση – είναι η Δικαστική εξουσία. Υπάρχουν κατατεθειμένες αγωγές από σωματεία εργαζομένων και δικαστές σε ανώτατο επίπεδο που αυτεπάγγελτα μπλοκάρουν, όπως προβλέπει ο ρόλος τους που απορρέει από το Αμερικανικό Σύνταγμα, τις συγκεκριμένες κινήσεις… Ο Τραμπ όταν ρωτήθηκε εχθές είχε έτοιμη και «ραμμένη» στα μέτρα του την απάντηση «σέβομαι πάντα τις δικαστικές αποφάσεις».

Ο έτερος πόλος εκφοράς των όσων δεν λέει όμως ο Πρόεδρος άμεσα, ο Αντιπρόεδρος και νομικός ο ίδιος Τζ. Ντ. Βανς, σε ανάρτησή του αμφισβητεί ανοιχτά τη νομιμοποίηση της Δικαστικής εξουσίας να ελέγχει την εκτελεστική (!). Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ στο μήνυμά του προτάσσει το γεγονός πως οι Δικαστές δεν είναι εκλεγμένοι αλλά διορισμένοι και άρα δεν μπορούν να έχουν λόγο στο πώς ένας Πρόεδρος θα ασκήσει εξουσία… Ο Βανς που αν και εκλεγμένος, δεν έχει την προβολή του επίσης διορισμένου – και μέχρι σήμερα και χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου – νεόκοπου υπουργού Μασκ περνά σε πολιτικό επίπεδο όσα η κοινή γνώμη «αγοράζει» χωρίς κανέναν έλεγχο και φειδώ από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης…