Ωστόσο, η «υποτονική» στάση του Εργατικού Κόμματος σημαίνει ότι κινδυνεύει να χάσει υποστήριξη τόσο από προοδευτικούς ψηφοφόρους όσο και από τις λεγόμενες «red wall» εκλογικές περιφέρειες, σύμφωνα με ειδικούς στο πλαίσιο έρευνας της Best for Britain.

Παρότι το 61% των ψηφοφόρων στηρίζει τη σημερινή προσέγγιση της κυβέρνησης στις σχέσεις με την ΕΕ, μόνο το 19% το κάνει «έντονα», σύμφωνα με τα στοιχεία.

Η πλήρης επανένταξη στην ΕΕ υποστηρίζεται από το 53% των ψηφοφόρων συνολικά, με τα ποσοστά να φτάνουν το 83% στους ψηφοφόρους των Εργατικών, 84% στους Φιλελεύθερους Δημοκράτες και 82% στους Πράσινους.

Τέσσερις στους δέκα ψηφοφόρους των Συντηρητικών και ένας στους πέντε του Κόμματος Μεταρρύθμισης (Reform UK) τάσσονται επίσης υπέρ αυτής της πολιτικής, σύμφωνα με την Best for Britain.

«Πιστεύουμε ότι υπάρχουν εγγενείς κίνδυνοι στις ενδιάμεσες λύσεις», δήλωσε ο Tom Brufatto, διευθυντής πολιτικής και έρευνας της οργάνωσης, η οποία εξετάζει τις δυνατότητες δημόσιας πολιτικής στις σχέσεις με την ΕΕ. Δοκιμάστηκαν έξι σενάρια, μεταξύ των οποίων η συνέχιση της χαμηλής φιλοδοξίας πολιτικής των Εργατικών, η διατήρηση της συμφωνίας του Μπόρις Τζόνσον, περαιτέρω απόκλιση, ένταξη στην τελωνειακή ένωση και την ενιαία αγορά, καθώς και το «πλήρες» σενάριο επανένταξης στην ΕΕ.

Η επανένταξη στην τελωνειακή ένωση και την ενιαία αγορά - την οποία οι Εργατικοί απορρίπτουν έντονα - θα ήταν πολιτικά δύσκολη, καθώς θα άνοιγε ξανά τις παλιές διαιρέσεις.

«Απαιτεί μια βαθιά συζήτηση για την κυριαρχία, επειδή [η επανένταξη στην τελωνειακή ένωση και την ενιαία αγορά] σημαίνει εκχώρηση μεγάλου μέρους της ρυθμιστικής εξουσίας» και κανένα κόμμα δεν θα μπορούσε «να πείσει την κοινή γνώμη σε μια τόσο μακρά διαπραγμάτευση», δήλωσε ο Brufatto.

Αυτό θα σήμαινε επίσης αυξημένο «βάρος συμμόρφωσης» (rule-taking) σε καθημερινή βάση. Η τρέχουσα πολιτική των Εργατικών είναι η ευθυγράμμιση με την ενιαία αγορά χωρίς ένταξη, πράγμα που σημαίνει ότι δεν έχουν λόγο στη διαμόρφωση των κανονισμών και οδηγιών.

Η προσπάθεια των Εργατικών να μειώσουν τα εμπορικά εμπόδια για τις αγροτικές εξαγωγές μέσω μιας συμφωνίας υγειονομικών και φυτοϋγειονομικών μέτρων (SPS) δείχνει τι σημαίνει αυτό στην πράξη.

Η απόκλιση από τους κανόνες μετά το Brexit το 2020 έχει οδηγήσει το Ηνωμένο Βασίλειο να διαφοροποιηθεί σε 76 κανονισμούς σε σχέση με τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία SPS, η οποία αποσκοπεί στη μείωση της γραφειοκρατίας για τους εξαγωγείς αγροτικών προϊόντων.

«Η επανένταξη είναι προς το συμφέρον τους»

Σε εκδήλωση παρουσίασης της έρευνας στο Westminster, ο δημοσκόπος John Curtice επέκρινε την αποτελεσματικότητα της «στρατηγικής σιωπής» των Εργατικών γύρω από το Brexit, σημειώνοντας ότι οι πολιτικοί υπολογισμοί ίσως χρειαστεί να αλλάξουν, καθώς η απώλεια φιλελεύθερων ψηφοφόρων μπορεί να είναι πιο επιζήμια από τις απώλειες προς φιλο-Brexit κόμματα.

Όπως είπε, οι Εργατικοί έχουν χάσει περίπου έναν στους δέκα ψηφοφόρους προς το Κόμμα Μεταρρύθμισης, και έναν στους τέσσερις προς τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες και τους Πράσινους.

Ο πρώην ηγέτης των Εργατικών Neil Kinnock δήλωσε ότι το Brexit έχει προκαλέσει τεράστια ζημιά στο Ηνωμένο Βασίλειο και ότι πιστεύει πως το κόμμα κάποια στιγμή θα υποστηρίξει την επανένταξη, χωρίς να θέσει χρονοδιάγραμμα.

«Είμαι τώρα 84 ετών και πιθανότατα δεν θα το δω, αλλά οι άνθρωποι θα συνειδητοποιήσουν ότι [η επανένταξη] είναι προς το συμφέρον τους», είπε.

Ο Anand Menon, διευθυντής του ανεξάρτητου ερευνητικού μηχανισμού «UK in a Changing Europe», που παρακολουθεί το Brexit εδώ και σχεδόν 10 χρόνια, δήλωσε ότι η θέση των Εργατικών έχει εγγενείς αντιφάσεις.

«Οικονομικά, δεν νομίζω ότι είναι βιώσιμο για μια κυβέρνηση της οποίας ο υπουργός Οικονομικών λέει ότι το Brexit κόστισε 8% του ΑΕΠ, να προτείνει μια επανεκκίνηση που αποδίδει μόλις 1% ανάπτυξη», ανέφερε.

Πρόσθεσε ότι οι Εργατικοί δέχονται πλέον πίεση από αντιπάλους να προχωρήσουν πιο γρήγορα και πιο αποφασιστικά, ενώ η στρατηγική της σταδιακής ευθυγράμμισης σημαίνει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα γίνεται όλο και περισσότερο «λήπτης κανόνων», με σημαντικό πολιτικό και διοικητικό κόστος.

Η ευθυγράμμιση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία θα συνεπαγόταν έναν αέναο κύκλο ρυθμίσεων και επιτήρησης, ώστε να διασφαλίζεται ότι δεν προκύπτει «ακούσια απόκλιση».

«Από καθαρά διοικητική άποψη, η τρέχουσα κατάσταση είναι πολύ άβολη», κατέληξε ο Menon.