Είπε ότι οι γιατροί της ενέκριναν τη χειρουργική επέμβαση μετά από δύο συνεντεύξεις που είχε μέσω Zoom, αφού στο παρελθόν είχε αντιμετωπίσει πλήθος προβλημάτων ψυχικής υγείας.

Τώρα που η Camille είναι καλύτερα στον τομέα της ψυχικής υγείας, συνειδητοποιεί ότι η επέμβαση της ήταν ένα λάθος. Έτσι, δυόμισι χρόνια μετά κατέθεσε μήνυση κατά του κοινωνικού λειτουργού, του θεραπευτή της και των κλινικών φύλου, Brave Space Oregon και Quest Center for Integrative Health και ζητά αποζημίωση έως και 850.000 δολάρια.

Ως παιδί, η Camille δεν είχε σκεφτεί ποτέ την ταυτότητα φύλου. Αλλά όταν η καλύτερή της φίλη έπεσε θύμα βιασμού από συγγενή της στην έκτη δημοτικού, είπε ότι συνειδητοποίησε πολύ καλά τη θηλυκότητά της.

«Ο μπαμπάς μου μού είπε για το πώς μιλούσαν οι άντρες για τα κορίτσια, γιατί ήθελε να με προστατεύσει και να με κάνει να ντύνομαι πιο συντηρητικά», είπε στη New York Post. «Αλλά τελικά έκανε χειρότερο το άγχος μου. Όλο αυτό πραγματικά με μπέρδεψε. Θυμάμαι ότι φοβόμουν ακόμη και να μείνω μόνη».

Από εκείνο το σημείο και μετά άρχισε να ντύνεται πιο ανδρόγυνα. «Δεν ήθελα να τονίζω τις καμπύλες μου. Αισθανόμουν πολύ άσχημα για το στήθος και τους γοφούς μου».

Αλλά η ιδέα ότι μπορεί να μην είναι στην πραγματικότητα γυναίκα δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό της Camille, μέχρι που πέρασε στο Πανεπιστήμιο του Portland και ασχολήθηκε με τις σπουδές για το φύλο. Τότε άρχισε να μαθαίνει για τις εναλλακτικές απόψεις για το σeξ και το φύλο.

Όταν έφτασε στα 20 της χρόνια, συμβιβάστηκε με την ιδέα του non binary και άρχισε να χρησιμοποιεί τις αντωνυμίες εκείνη/αυτοί. Ωστόσο, όλο αυτό το διάστημα είχε να αντιμετωπίσει μία σειρά από ζητήματα ψυχικής υγείας, όπως αγχώδη διαταραχή, κοινωνικό άγχος, μετατραυματικό στρες, μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και ΔΕΠΥ.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας και των lockdown το 2020, η Camille στα 30 της χρόνια πια, πάλευε ακόμα και πίστευε ότι η κορυφαία χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης στήθους θα μπορούσε ίσως να διευκολύνει τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετώπιζε.

«Ήμουν τόσο δυσλειτουργική και ήθελα απλώς κάτι που θα με βοηθούσε. Νόμιζα ότι θα ήμουν πιο ευτυχισμένη» είπε.

Παραπέμφθηκε σε μία κλινική στο Όρεγκον, όπου μίλησε με γιατρούς μέσω του Zoom δύο φορές. Τη μία τον Μάιο και την άλλη τον Ιούλιο, κάθε φορά για περίπου μία ώρα. Δεν χρειαζόταν κάτι περισσότερο.

Όπως είπε δεν είδε ποτέ κανέναν προσωπικά πριν αφαιρέσει το στήθος της στις 28 Αυγούστου.

@Camille Kiefel

Ωστόσο, οι επιπλοκές ήταν σχεδόν άμεσες. Αντιμετώπισε δυσκολία στην κατάποση και δηλητηρίαση από σκοπολαμίνη από ένα έμπλαστρο στο πίσω μέρος του αυτιού της, που είχε τοποθετηθεί εκεί για την ναυτία της. Αυτό προκάλεσε διαστολή στις κόρες των ματιών της, μήνες μετά το χειρουργείο.

Ξαφνικά, είπε ότι οι γιατροί που ενέκριναν την επέμβαση και επικύρωσαν ότι ήταν ψυχικά και συναισθηματικά ικανή για το χειρουργείο, την άφησαν στο έλεος.

«Οι γιατροί με έπαιρναν σοβαρά μέχρι το χειρουργείο, αλλά αφού παρουσίασα όλες αυτές τις επιπλοκές, παρατήρησα ότι σταμάτησαν να με υπολογίζουν», είπε η Camille. «Ήμουν μόνη μου εκείνη τη στιγμή».

Αν και είχε την ελπίδα ότι η επέμβαση θα βοηθούσε την ψυχική της υγεία, δεν ήταν τόσο σίγουρη όταν είδε το τελικό αποτέλεσμα. «Θυμάμαι όταν ο γιατρός έβγαλε τους επιδέσμους, είχα ανάμεικτα συναισθήματα.».

Τους επόμενους μήνες, η Camille ασχολήθηκε με τα ζητήματα ψυχικής και σωματικής υγείας που είχε και για άλλη μία φορά ταυτοποιήθηκε ως γυναίκα. Είπε ότι τώρα βλέπει την κατάσταση από μια άλλη, σταθερή σκοπιά.

«Δεν υπάρχει τρίτο φύλο. Βασίζεται απλώς στην αίσθηση ότι η ύπαρξή του θα ταίριαζε καλύτερα σε σας. Δεν το σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή. Είναι μια περίεργη επέμβαση τύπου Φρανκενστάιν που κάνουν οι γιατροί» είπε.

Μετά την επέμβαση, παρατήρησε πόσα πολλά είχαν παραβλέψει οι γιατροί της, όταν ενέκριναν τη διαδικασία της. Τους είπε για το τραύμα που βίωσε όταν η φίλη της έπεσε θύμα βιασμού και για τις συναισθηματικές μάχες που είχε δώσει. Ωστόσο, εκείνοι της έδωσαν το πράσινο φως για να αφαιρέσει το στήθος της.

«Οι γιατροί λειτουργούν υπό αυτήν την ιδεολογία του φύλου, επομένως υπάρχει μια τέτοια ιδέα ότι μπορείς να έχεις ψυχικό νόσημα και να είσαι trans», εξήγησε. «Είναι σχεδόν σαν μια προκατάληψη επιβεβαίωσης και δεν το εξέτασαν επί της ουσίας».

Μετά την επέμβαση επηρεάστηκε και η προσωπική της ζωή. Πρόσφατα, τη χώρισε ο σύντροφό της, όταν ανακάλυψε ότι δεν έχει στήθος. Και, παρόλο που η Camille θα ήθελε να κάνει παιδιά μια μέρα, δεν θα μπορέσει ποτέ να θηλάσει.

«Αυτό ακόμα με στενοχωρεί. Είναι απογοητευτικό αυτό που συνέβη. Έκανα αυτή τη ριζική χειρουργική επέμβαση και τώρα θα αντιμετωπίζω για πάντα τις συνέπειες» είπε.

Η Camille ελπίζει ότι η παραπομπή της υπόθεσης στο δικαστήριο θα αποτρέψει να ξανασυμβεί κάτι ανάλογο στο μέλλον.

Πολλοί άνθρωποι «που δεν θα έπρεπε να κάνουν αυτές τις χειρουργικές επεμβάσεις, τις κάνουν. Υπάρχουν υποκείμενα ζητήματα υγείας που δεν λαμβάνονται υπόψιν.».