Σύμφωνα τα όσα βλέπουν το φώς της δημοσιότητας, η αμερικανική πλευρά φαίνεται να αξιολογεί συγκεκριμένες στρατηγικές εξόντωσης στελεχών των Φρουρών της Επανάστασης που ανθίστανται σε οποιαδήποτε μορφή διαλόγου.

Χωρίς να ξέρει κανείς εάν τα παραπάνω αποτελούν απλώς μια απειλή, ή ένα οργανωμένο πλάνο για την αλλαγή των εσωτερικών ισορροπιών στην Τεχεράνη, ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ τόνισε σε αναρτησή του: «ΤΡΕΛΟ» ανεφερόμενος στην «εσωτερική διαμάχη» στο καθεστώς του Ιράν μεταξύ των «σκληροπυρηνικών» και των «μετριοπαθών».

Ειδικά όταν το προηγούμενο διάστημα, ολοένα και περισσότερες πληροφορίες θέλουν τους Φρουρούς της Επανάστασης να θέτουν «ασφυκτικά όρια» στους διαπραγματευτές που επρόκειτο να ταξιδέψουν στο Ισλαμαμπάντ, τόσο σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, όσο και για την υποστήριξη των «πληρεξουσίων» του στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Φήμες μάλιστα από το Ιράν ήθελαν τους «διαπραγματευτές» να βρίσκονται υπό συνεχή και αυστηρή συνοδεία μελών των Φρουρών, με σχολιαστές στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης να κάνουν λόγο για «πραξικόπημα» των Φρουρών της Επανάστασης.

Ας σκοτώσουμε αυτούς που δεν θέλουν συμφωνία

Λίγο νωρίτερα - ξανά στο Truth Social - ο Ντόναλντ Τραμπ αναδημοσίευσε ένα στιγμιότυπο οθόνης από ανάρτησης από άλλον χρήστή - τον σχολιαστή σε αμερικανικά μέσα ενημέρωσης Marc Thiessen - στο Χ που έλεγε: «Εάν υπάρχουν δύο πλευρές στο Ιράν, μια που θέλει συμφωνία και μια που δεν θέλει, ας σκοτώσουμε αυτούς που δεν θέλουν την συμφωνία».

Κεντρικός στόχος σε αυτή τη λίστα φέρεται να είναι ο διοικητής των IRGC, Αχμάντ Βαχιντί, η απομάκρυνση του οποίου θεωρείται κλειδί για την κατάρρευση της σκληροπυρηνικής πτέρυγας.

Η στρατηγική της στοχευμένης πίεσης

Η λογική πίσω από αυτή την ακραία προσέγγιση εδράζεται στην πεποίθηση ότι το Ιράν είναι αυτή τη στιγμή διχασμένο σε δύο στρατόπεδα. Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι σκληροπυρηνικοί, οι οποίοι σύμφωνα με τις αμερικανικές εκτιμήσεις ηττώνται κατά κράτος στα πεδία των μαχών, και από την άλλη οι λεγόμενοι «μετριοπαθείς». Αν και ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ξεκαθαρίσει πως οι μετριοπαθείς δεν είναι στην πραγματικότητα και τόσο ήπιοι, η ενίσχυση της θέσης τους κρίνεται απαραίτητη για την επίτευξη μιας συμφωνίας. Το σκεπτικό είναι ωμό αλλά ξεκάθαρο: αν υπάρχουν δύο φατρίες και η μία εμποδίζει τη συμφωνία, η εξόντωση της συγκεκριμένης ομάδας είναι ο πιο σύντομος δρόμος για την ειρήνη.

Κι όμως, η επιλογή προσώπων όπως ο Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ ως δυνητικών συνομιλητών δείχνει πως οι ΗΠΑ αναζητούν μια ηγεσία που θα μπορεί να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων χωρίς τις ιδεολογικές αγκυλώσεις του παρελθόντος. Η εντολή του Προέδρου για ενεργή επανεξέταση αυτών των επιλογών δείχνει ότι η περίοδος των οικονομικών κυρώσεων ίσως δίνει τη θέση της σε μια περίοδο στρατιωτικών χειρουργικών πληγμάτων.