Οι χθεσινές δηλώσεις από την πλευρά της Κομισιόν επί της ουσίας ήταν μία επανάληψη της πάγιας εδώ και τρεις περίπου μήνες θέσης της Ένωσης στις απειλές του Αμερικανού Προέδρου. Το ευρωπαϊκό «θα απαντήσουμε αλλά είμαστε ανοιχτοί στο διάλογο» δεν είναι καινοφανές και η Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν απλά επανέλαβε την ευρωπαϊκή θέση μέχρι τουλάχιστον να υπάρξει μία συντονισμένη απάντηση.

Αυτή τη φορά παρά τα χρόνια κακώς κείμενα και τις αδυναμίες της η Ευρώπη κατανόησε νωρίς το τι έρχεται. Η αλήθεια είναι βέβαια πως ποτέ και ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν κρύφτηκε και δεν έκρυψε τις θέσεις και τις προθέσεις του. Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός βρίσκεται σήμερα στην τελική ευθεία για τις δικές του ανακοινώσεις γνωρίζοντας καλύτερα πλέον πως να απαντήσει στον Λευκό Οίκο. Το ευρωπαϊκό πλάνο δασμών πιθανότατα θα έχει την κλιμάκωση που έχει κρατήσει ως «κάβα» και ο ίδιος ο Τραμπ και δεν πρόκειται να ανοίξει τη «βεντάλια» όλων των όπλων που η ΕΕ έχει στη διάθεσή της με την πρώτη…

Εκτός της συλλογικής όμως απάντησης ο Τραμπ και οι δικές του νέες ΗΠΑ θα έρθουν αντιμέτωπες και με τα κατά μόνας μέτρα από τα μέλη της ΕΕ. Ήδη Γαλλία και Ισπανία έχουν ξεκαθαρίσει πως θα υπάρξουν από Παρίσι και Μαδρίτη μεμονωμένες κινήσεις προκειμένου να προστατευθούν πέρα από τις εγχώριες οικονομίες και οι πολύτιμες για την εσωτερική ισορροπία εμπορικές σχέσεις τόσο με την άλλη άκρη του Ατλαντικού όσο και τον υπόλοιπο κόσμο. Ειδικά στο Μέγαρο των Ιλισίων οι διαβουλεύσεις τις τελευταίες 24 ώρες του Εμανουέλ Μακρόν τόσο με το οικονομικό του επιτελείο όσο και με εκπροσώπους από τον αγροτικό και τον εμπορικό τομέα είναι διαρκείς και ο Γάλλος Πρόεδρος έχει ως φαίνεται πάρει την απόφαση ειδικά η Γαλλική απάντηση να είναι από τις πλέον ηχηρές.

Πηγές από το περιβάλλον του Μακρόν σημειώνουν πως ο Γάλλος Πρόεδρος έχει προσωπικά στείλει μήνυμα σε δύο σημαντικούς επενδυτές της χώρας του στις ΗΠΑ και τους έχει ζητήσει προς το παρόν να «παγώσουν» επενδύσεις πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ που είχαν προαναγγείλει από το τέλος του 2024 στις ΗΠΑ. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως η απάντηση των δύο πολύ ισχυρών οικονομικών παραγόντων έχουν αποδεχθεί την πρόταση του Γάλλου Προέδρου και έχουν ξεκαθαρίσει πως θα βρίσκονται σε επικοινωνία και συντονισμό με τη Γαλλική Κυβέρνηση. Στο ίδιο μήκος κύματος φαίνεται πως έχει επιλέξει να κινηθεί και η Ισπανία με τον Πέδρο Σάντσεθ να υπογραμμίζει στις σημαντικές ισπανικές εταιρείες πως σήμερα θα πρέπει να αναδιοργανώσουν όλες τις προγραμματισμένες στις ΗΠΑ επενδύσεις τους. Φυσικά υπάρχουν και χώρες εντός του κύκλου των 27 που έχουν επιλέξει να συνταχθούν με τις κινήσεις Τραμπ όπως η Ουγγαρία και πιθανότατα και η Ιταλία.

Η «ημέρα απελευθέρωσης» που επί της ουσίας ήταν η απαρχή ενός παγκόσμιου οικονομικού πολέμου θα έχει δεδομένα σοβαρές συνέπειες σε ολόκληρο τον πλανήτη. Το πρόβλημα με τις Ηνωμένες Πολιτείες όμως είναι πως πέρα από τον τρόπο με τον οποίο έχουν επιλέξει να αντιμετωπίσουν διαχρονικούς στενούς φίλους – που δεν διαφέρει στην πραγματικότητα από αυτόν με τον οποίο αντιμετωπίζουν τους χρόνιους εχθρούς τους θα φέρει σημαντικές διαφοροποιήσεις σε σχέσεις πάνω στις οποίες οι ίδιες εδώ και πάνω από 80 χρόνια οικοδόμησαν την οικονομική και επενδυτική τους κυριαρχία. Η επιλογή του απομονωτισμού δεν είναι μία επιλογή που δεν έχει δοκιμαστεί και την «εφηύρε» ο Τραμπ. Αντίθετα είναι μία επιλογή που επί μακρόν παρέμενε σε «σκονισμένα συρτάρια» επειδή απέτυχε. Η επιστροφή σε έναν αποτυχημένο δρόμο θα είναι κοστοβόρος για όλους αλλά κυρίως για αυτόν που κάνει την επιλογή. Το ρίσκο, όπως σημειώνουν άλλωστε Aμερικανοί οικονομικοί αναλυτές αλλά και αρκετοί Ρεπουμπλικάνοι Γερουσιαστές είναι πολύ μεγάλο αναλογικά με τα «θολά» κέρδη που μπορεί να αποφέρει.